C. J. Ceetar si foro tantum vacasset, non alius ex Romanis contra Ci- 

 ceronem uomiiuuvtur. Tan la in ro %is crat, id acumen, ea concitatio, 

 ut illiun eodem ammo dixisse, quo bellaverit , appareat (1). Omnium ora- 

 torum dixit elegant i^iine, eodem eliam exitu cum Pompeio armis certa- 

 l>at, qnam rlH|iu'iitia. Sii|.fia\il Pompeium et armis , et eloquent ia. 

 Ctesar non tantum consueludine domestica id consecutus est (2), scd 

 etiam multis literis, et iis quidein reconditis et exquisitis (3). 



M. Calidio, non uni e multis, polius inter multos singular!, persuadendi 

 \iin di-luisse, dicil Cicero, (Brut. 79.) Brutus in philosophia prae- 

 stanlior, quam in oratione (4)- 



Haclenus vidimus de Oraloribus, qui omncs eo tetendenmt, uteloquen- 

 (iam proveherent et angerent. Cum vero ilia fastigium suum, auctore 

 Cicerone, attigisset, sensini paulatimque hoc decus amisit. 



Kile slaluernnl anliqui, eloquentiam nisi in libera civitate florere posse. 

 Qualcm vim in oralores habuerit comitiorum ille ftopufiw , facile intelli- 

 };itur. Ubi vero omnia wnius nutu reguntur , non tarn excelsa ingenia 

 in<n tarn nervosi oratores. Libera rep. quisque, qui bene de ea sentiret, 

 ia communein salutem bujus rei auctor esse cupiebat, qamqxie populo, 

 (|tii omnia moderabatur , ])ersuadere tentabat. Priiiceps vero cum adsit , 

 nihil borum obtinet. Vel civilalis salus intra parieles principi commen- 

 dalur , vcl eloquentia turpissimum fit adulatioms organon. Et <ruam^i^ 

 i-i; non adeo valeant de Recenliorum cloquenlia, antiqua tamen hoc 

 M!)! proprium habuit : quod inde vel maxime apparet, qiiod nulla ars, 

 amissa libertate, tamcito scnueiit, quam eloquentia , prsesertim Roinae (5). 



Non omnes delude impcratoics .rquc Literis faveruut, verum luxu- 



(i) Quinct. J. O. X. i. 917. (2) Tac. Dial. cit. ai. 



(5) De Cic. cequaliJnis Brut. 66, 70,76,87. (4) Quinct. J. O. X. j. 9-20. 



Tac. loco laud. ai. (5) Brutus XII. 



