(63) 



locus ipse, (seholre in qnibus docebant Rhetores a strepitu forensi pror- 

 MIS remotae) an eondiscipuli , an gemis stndioram, plus mali rngeniis 

 aflferant (1). Eos contra magnopere laudat Qurnctilianus (2). Fuerunt 

 hujus temporis Rhetores plurmri Grseci , nonnulli etiam Latini , nli Cor- 

 nilicius, Stertinins, pater GalKo: accuratius vero priores GuIIione, Celsus 

 etLfenas, docuerunt, el pctatis Quinctiliani , Virgmius, Plinius, Tutiliu> 

 ln iis fuerunt, qui poeticam Horatii el Virgilii Jictioneni in prosam ora- 

 tionem inducerent (3). 



Ab illis tamen diversi fuerunt Seneca el Quinclilianus: quorum hie 

 per 20 annos eloquenliae docendaj operam dedit, et vix dici potesl, quain 

 acri judicio cernatur in anlecedenlibus scriploribus recensendis. Tem- 

 porum vero ralioui IriJjuendum , cpood uori meliores discipulos silnactus. 

 Ita ut de eo baud aflirmare dubilenms, quod ipse de sui seculi rbetori- 

 bus dicil : Veniel eorum laudi snum tempus : ad posleros enim virtus 

 durabit, non perveniet invidia" (/f). 



His lemporibus , uti vidimus, non in foro, aul in senatu, florebat elo- 

 i|ueulia, sed ad principem omnino referebatur. Ita hujus arvi eloc^ueulia; 

 laus in panegyricis quacrenda. Antiquissimo reipublicaj tempore eloqueu- 

 tiae opporlunitatcm in oralioiiibus funebribus jam animadvertinius. Qcero 

 i tiam scripsit librum , Catonis Laudem, in quo eum coelo adsequavit (5). 

 Ita Antojuius pro rostris laudabat Ca3sateui. Exstiterunt sub Imperatoribus 

 nonnulli > qui oraliories babebant in Principum laudem. Hoc dicendi 

 genus non tarn facile est. Onmia qii.ne memorantur , triumphi, res gestaj 

 \irtules, vulgo sunl nota. Orator iyitur ea no\italis specie induere stu- 



(i) Tacit. 1. c. 35. (a) J. O. 1U. r. et ad ilhuu loc. Spalding. 



(5) Tac. 1. c. 20 Rhtinkenius ante Veil. Paterc. cf. Bibl. Crit. IV. p. 4g. 



(4) J. O. III. 219.. cf. Martialis Epig. XI. 90. 



(5) Plut. in Cic. 880. e., Cic. Epist. ad Alt. XII. 4., Tac. Ann. IV. 54. 



