(64) 



debat. Hinc vanum acuminis aucupium et ornandi stadium, turpissima 

 adulatio. Plinius ex panegyricis optimus fere habetur. Trajanus, qiiem 

 laudabat, virtutibus non caruit. Caeteri vero panegyric! omnia laudant 

 in Imperatoribus suis, quamvis eorum vita ac res gestae sese non mag- 

 nopere commendent. Eloquentia hoc tempore quidem maxime defe- 

 cerat a pristine suo splendore , habent tamen hi oratores baud rara 

 verbortim sententiarumqne luraina, et nonnumquam felici quodam im- 

 petu ad priscam illam sublimitatem se attollunt; ut iis non ingenium 

 adeo ac doctrina, sed temporum felicitas defuisse videatur (1). 



Epistolographi. 



ii. 



Restat adhuc scribendi quoddam genus, quo Romani maxime incla- 

 ruerunt, Epistola. Supersunt Ciceronis Epistolae, quae cum a Latinitate, 

 turn vero maxime ab utilitate in historia quantivis sunt pretii. Scriptac 

 sunt iis temporibus, quibus KflffftS veluti Reip. Rom. aderat. In iis 

 ergo invenimus vestigia veteris illius libertatis studii. Inducimur earum 

 lectione in intima Historiae Romanae penetralia : quorumvis principum 

 mores et vita summa integritate ibi tamquam picta intuemur. Hoc no- 

 mine non adeo cernuntur Plinii Epistolae. Ubivis in iis occurrit Impe- 

 rator, ad quem omnia referuntur. Egregie tamen valent ad mores Ro- 

 manorum hisce temporibus cognoscendos. 



(i) Bibl. Grit. vol. II. pars I . pag. i3. 



