(08) 



in continuis illis prooemiis, qiue cuique capiti anteponuntur, facile te- 

 dium excitat. . Stylus est varius pro .compilatorum more , et barbariem 

 potius medii, sevi, quam florentem Latinitatem r^dolet. 



Tiberius, Augusti exemplum secutus, summatim et breviter Commen- 

 tarium de vita sua condidit (1), et Agrippina (2) idem fecit de Nerone 

 filio, et Claudius, qui hortante Tito Livio, Sulpicio Flavo adjtivante , 

 hoc peragere studuit (3). 



Quintus Curtius Rufus magis Rhetorum labe cernitur, quam germana 

 eloquentia. Ejus scripta floribus magis onerata quam ornata stint, ila ut 

 poema potius videatur, quam historiam scripsisse. Totus est in laudando 

 Alexandra, et ita bistorica fide universe carere videtur. 



C. Corn. Tacitus ultimo Claudii, primo Neronis tempore vixit. Sallus- 

 tium fere imitatus videtur, et re vera ilium subobscurum Thucydidis 

 colorem aliqviantum retinuit. In historicis tamen longe leetius efflorescit 

 oratio, quam in annalibus. Miro subinde acumine rerum causas atque 

 effectus explorat: non cernitur ea servili indolc, qua plurimi hujus sevi 

 scriptores merito culpabantur, sed majorum integritatem et libertalis 

 studium ubivis refert, et libere invebitur in .sui aevi corruptelam, adeo 

 ut in principum superbia atque avaritia notanda diutius inhsereat, quam 

 in rerum gestarum narratione. 



Poetica ornamenta et Rbetorum fucum uti Ciu'tius, ita Luc. Ann. 

 Florus in bistoriam induxit, multis etiam locis vanvun panegyiicum 

 potius, quam bistoriam fide dignam legere nobis videmur. lisdem teni- 

 poribus a servili ilia bistoricorum conditione, cujus causa memoratur 

 apud Taciturn (Ann. IV. 32 et 33.) descivit Suetonius, qui probitate 

 et bonestate asqualibus suis maxime antecellebat (4). Hunc candorem in 



(i) Suet, in vita 61. (2) Plin. II. N. VII. 8. 



(3) Suet. Claud. 4i. (4) Plin. Epist. X. 9 5. 



