( 74) 



fabulas pro parte servavit integras, pro parte conjunxit. Unde Cicero 

 in Limone (1): 



Tu e/uoque > qui solus lecto sermons, Terenti , 

 Conversum expressumque Latina voce Menandrum 

 In medio populi sedatis vocibus effers^ 

 Quidquid come loquens^ atque omnia dulcia dicens. 



V 



Et sane linguae puritate suis aequalibus adeo antecellit, ut etiamnunc 

 exempluni sit genuinae Lalinitatis. In characteribus notandis summus 

 est. Non enim babetur in iis Plautina scurrilitas ( has comique } , sed 

 umbra queedam salium Atticorum. Est in eo elegantia, qua? non adeo 

 plebi placere potuit, sed potius cultioribus in civitate viris (f>). 



Lucretius primus Romanorum fuisse videtur , qui argumentum e phi- 

 losophia peteret, quod tractaret. Non ergo exspectandum erat ab eo car- 

 men omni parte absolutum. Nil enim simul inventum atque perfectum. 

 ilinc sa;pius ad prosam orationem descendit, et non apte res inter se 

 copulat, universe nimis abstracte argumentum proponit. Sed tenendum 

 est, linguam bisce temporilms non satis adhuc fuisse excultam , qua 

 carmen 'pbilosophicum condi potuisset. Utittir tamen episodiis quibus- 

 dam pulcberrimis (3). Frangitur bisce austeritas arcliai'smi el pbilosophi 

 abstract!. Sed scopus quoque ejus non adeo fuit, ut doceret, sed potius, 

 ut Meuimium ad Epicureos adduceret. Ideo nisi non laudandus, non 

 I amen est repreliendendus. 



Catullus Grtecos Alexandrines fere imilatus est : sed ingenii sui feli- 

 citatem in carmina induxit. Verborum in eo dulcedo, quam vix apucl 

 alium invenias. Gravior oda minus ei cessit, quam levior, qua; lasci\i;< 



(1) Suet, in vita Tercntii 5. 



(2) Tcr. prol. in" Adelpli. 18. 

 (5) Lib. VI. 115;. 



