(75) 

 cermtur quidem, seJ mira facilitate se conum-mlaf. 



Mores suos ct poeseos rationem ipsc rite descripsit, 

 Nam castum esse tlecet piiim poetatn 

 Ipsum , versiculos nihil necesse est ; 

 Qui turn deniqne habent salem ac leporein , 

 Si sunt moiliculi , ac parnm pudici (i). 



Maxima illiivs laus est in Ariadne, ubi ipse Virgilius eum est imita- 

 ins. Pulcherrirao in argumento omnino hsec elegiaest; ita ut dulmun 

 MI, an ulla pulcrior in omni Latina Lingua reperiri queat. Nam et dic- 

 lio purissima est, et mira qusedam affectuum varietate permixta oratio, 

 et tot ubique adspersa verborum ac sententiarum lumina , ut ex hoc 

 \ino poemalc perspicere liceat, quantum Catullus caeteris in hoc genere 

 Diniiibus proestare potuisset, si vim ingenii sui ad illud excolendum con- 

 tulissel" (2). 



Laberii Mimi seutentiae ferimtur pleraeque lepidae et ad communem 

 ii-.um accommodatissimae (3). Hisce temporibus ad fastigium suum acce- 

 Icliat Latina poesis. Pacis deliciis jam fruebantur, et Literarum studio 

 adeo sese tradiderunt, ut omnes pari cupiditate ad scribendum prorui 1 - 

 rcnt. Hinc plurimi prodibant , quorum scripta lectione erant indigna: 

 sed iiMiinulli etiam scriptores praeclarissimi , in quibus principem locum 

 tenet Tibullus. Hie puritate et nativa elegant ia omnibus fere pracstat. 

 Non ille cecinit, ut carmine inclaresceret, et poetae nomen consequere- 

 tur , sed sibi et arnicas scripsit. Ergo retulit ipsum amoris aestum et ami- 

 cse desiderium, quibus flagrabat, et exhibuit ita suam indolem, non 

 vero Graecorum imitationem (4). 



Propertius contra magis ad poefee gloriam contendit, et inde saepius 



(i) Catullus 16. v. 5. cf. Plin. Epist. IV. i4. (a) Muretus ad h. I. 



(5) Gcllius XVIL i4. (4) Cf. Heyne in prsef., pag. i5. 



