mebat. Ubi vis ergo ejus seclalores cernuulur, el decus suum vindicavil 

 usque ad ultima Imperil Romani tempera. 



Quamvis juvenes Romani magno studio eos legates audirent , non 

 placuerunt tamen omnibus. Cato eniru major Scto cle philosoplus ci 

 Uhetoribus, Rozna: ue essent, suasit, ut quaui primum lioneste domuni 

 mitterentur , timens ne per eos Romana juventus corrumperetur. Sed 

 parum valuit in hisce Catonis aucloritas. Panted urn enim pari studio 

 deiuceps sectabantur Scipio, qui in legalione eum secmn duxit (1), item 

 Laelius et alii. Fuit Pansetius vir imprimis ingenuus et gravis (2), sed 

 lamen non plane retulit Stoi'cam illam tristitiam atque asperitatem, nee 

 acerbitatem sententiarum , nee disserendi spinas probavit , fuitque in 

 altero genere mitior, in altero illustrior; semperque liabuit in ore Pla- 

 tonem, Aristoteleni , Xenocratem, Tbeophrasttim , Diceearchum, ut ipsius 

 scripta declarant (3). Omnino igitur is a Stoica ilia asperitate et bar- 

 baric cum in vita, turn in lingua etiam, maxime deficiebat, et Roma- 

 nos ergo a pristina barbaric revocare, et ad meliorem ration em addu- 

 cere poterat. Cum interim magis magisque philosopliias studium apud 

 Romanos cresceret, plures quam antea in 'Romania exstiteruiit philoso- 

 plu : in quibus censendi sunt Caius Fannius, Q. Muc. Scaevola, Q. jEl. 

 Tubero , P. RutiUus Rufus , S. Pompeius, A. Virginius, Q. et Luc. 

 Lucilii Balbi, alii. Sed bis temporibus pbilosophia Romae babebatui 

 tamquam res, cui non adeo homines se totos tradere deberent. In villis 

 suis otio literate fere philosophabantur , et quidquid in philosopbia in- 

 yenirent, quo reip. consulere posse sibi viderentur, id arripiebant, et 

 ad practicam ita rationem apud eos est adducta. Scripserunt quidem 

 nonnulli de pbilosophia , sed liljri scripti quidem erant all optimis \iris , 

 y sed non satis eruditis : hi enim mandare quidem literis cogitationes 



(i) Ac. Q. IV. 2. (2) De fin. IV. 9. (5) De On. IV, 28. 



