(8. ) 



suas potuerimt, non veroeasdisponere, nee illnstrare, nee delectatione 

 aliqna allicere lectorem (1). 



Latina enim lingua nondum satis erat exculta, qua rite philosophari 

 posset. Jacuit ergo philosophia ad Ciceronis aetatem, nee ullum habuil 

 lumen Latinarum Literarum. 



Cicero ingenio vere philosophico praeditus fuisse videtur, quippe qui 

 non ad hanc illamve dorlrinam se conferret, sed ad omnes omnino pari 

 rnpiditate prorueret (1). Uti ergo Romani hactenus fere sese peculiar! 

 I n< la tn sectae addiderant, ita Cicero exhSKTtxyv philosophiam secutus 

 i -si , adeo ut ex omnibus philosophomni sectis excerperet, quo civibus 

 suis optime posset cousulere , et praestare conatus est cum publicis , turn 

 prhalis in rebus ea, quae ratio et doctrina praescriberent (3). Cum itaque 

 philnsophiam ad practicam adducere studeret rationem , earn primo 

 quidem ivlulil ad ci\ilatem, et scripsit libros de Republiea. Platonem 

 in hisce secutus fuisse videtur, ita tamen, ut non prouti Plato sibi 

 rempublicam elfingeret, sed describeret potius ipsam rempublicam Ro- 

 ma naiu tamquain omnium perfectissimam. In libris item de Legibus , 

 luiidamenta quidem minis juris exponit, sed plures tamen tradit leges 

 Romanas. 



Nee tantum in philosophia de civitate egit , sed quoque perfectum 

 oratorein adumbravil. Hoc re vera erat argumentum Romanum. In en 

 ergo totani \im philosophicam prodidit Cicero. Licet enim e Graccorum 

 l>r;rcc|>ti> non pai um profecerit, in illis libris tamen plane est suns. JSuti 

 enim preccepta st^liaut rhetorices suorum acqualium anxietate tradidit, 

 >. (I oratoris \hn et eflieaciam in foro Romano summo eloquentiae vigore 

 (\lnhuit. In eo suis aequalibus fere excellent, quod non profecerit ex 



(i) Tusc. g. I. 5. cf. De Nat. Deorum I. 4. 



(a) Pint. Cic. 861 d. Bibl. Crit. III. p. 2. - 4. (3) De Nat. Deor. I. 3- 



1 1 



