Olquidem Romanorum indolem rilt; perspexerimus , similes fere nobis 

 videutur hotninibus, qiii severe admodum sunt educati , et in juventuU; 

 >ua non perceperunt earn hilaritatem , elegantiam et venustatem, quaehuic 

 actati siint proprice. Istiusmodi lioniines habent quidem, quod summo 

 studio assequi conantur , quo drlectentur ; sed illud non est juvenile, 

 nou levitate ilia cernitur, qua? in juvene non displicet, verum est gra- 

 ins quid, et dignum viro ad maturitatem jam accedente. 



Tales ergo erant Romani, anteaquam a Gra3cis essent eruditi. Hi ju- 

 venilia mi lla non spirabant , saltationem , musicam , ludos : omuia 

 niDiiino apud cos intuemur, quac generoso ju\eni placent, alque in eo 

 decora habcntur. 



Haecoe si ab adolescenle perficiuntur , mirifice sese commendant, sed 

 viro saltanti, ludenti, canenti venustas atque elegantia fere desiuit, nee 

 I'iu-ile placet. Maxime vero omniuiu illud cernitur, si eum anlea graveni, 

 atque \ irili dignitate conspicuum , onmia ilia rejicientem , et nisi ele- 

 ganlem, fortem; nisi venustumrniagnanimum, asperum et durum si non 

 amaverimus, certe inirati fuerinius. 



Siquidem ergo Giaecomm n'.s, ipsis proprias, imilari vellent Romani, 

 necesse erat, ut a sua peculiari ratione jam dcfecissent , et ita ad cor- 

 ruptelam fere tenderent. J^ristiiue \ero rationis semper manserunt ves- 

 tigia In artibus atque doctriuis elegantioribus , et quamvis Gra?cos imi- 

 tati, sui tameu apparent Romani. Utriusque ergo populi indolem iu iis 

 aiiimadverlimus, maxiiue vero in poe'si. Ab ea jam ordinem ducamus, 

 instituta comparatione Homerum inter et Virgiliuin, ut inde appareat, 

 qua ten us alter alteri sit praeponendus. 



