gilius. 1 1 H- magnilicentia , Ule nmplicdtate ; alter gravitate, \cnuslate 

 licit alter. 



Inde quoque repeteudum, i[uoel nun tliu ho: poe'sco- iicnus 

 floruit, r'ictiones ixm magnoperc placebanl Romunis (1). Subito 

 Lis i'uljulas rejeccriuit in carmine : et Lucamis atquu Silius lUilicus ar- 

 gumeiitum ex Romanorum rebus sibi sumserunt : mule historian atqin- 

 Hoquentiae habit uni adeo iruluit carmen Epicum, ul cum (/rrr-corum 

 I'.picis ne comparari quidem }x>ssit. 



Poesis didactica. 



11. 



Princeps didacticorum apud Ronianos sine dubio Virgilius in Geor- 

 gicia. CcCleri enini , uti Lucretius, non vivebant cultiori illo Virgilii 

 aevoj .Tel, uti Horatius in Epistola ad Pisones, carmen didacticum pro- 

 prie ita condidisse non videntur (2). Cacteros ergo mittainus, et Virgi- 

 liiuii uuice intiiciniiur. 



Si universe hujus carminis rationem inspiciinus , cniee unice in do- 

 cendo cernitur, facile patet poe'tam aUunde petere debere, cjuibus car- 

 men omet. Ejxis enim non est res geslas, affectus, aut sensus q\ios:l;u:i 

 canere, sed eo tendit, ut sive iiatio, sive disciplina aliqua, eo sermonis 

 genere exponatur, qitod maxime ad pcriiiulcenduni voluptate quadam 



(i) Quod jam videmus in Romulo ex Dion. Hal. 1. II. 90. 



(a) Non adeo poeseos preecepta tradiclit Horatius, sed spectassc imprimis \\- 

 detur, ut Pisonis Qliuiu majorem a incdiocriuin poeniutum paogeudorum libidiiie 

 avocaret , proposita et rei difficultatc , et mediocris poctarum ignominia. Vid. 

 Morgenstern in dissert, de epistolis et satyr. Horatii. 



