( "O 



tempus fallant. Cum vero cultiores homines in iis carnunilms annnad- 

 yerterent, quibus maxime delectabantur, illud poeseos genus poliendum 

 sibi sumserunt (1). In iis ergo simplicilas et riistici mores maxime cer-' 

 nantur : sempei- ea carmina originem suam simplicissimam rt-ferr. 

 debent (2), 



Genus hocce novitate Romanis placere quidem, sed sua natura non 

 apud eos apparere potuit. Simplicitate ilia, qua? Bucolici carminis pro- 

 pria et peculiaris prorsus est dos, non magnopere delectabantur. Lingua 

 Latina ad dignitatem et gravitatem composite non magnopere erat apta , 

 qua simplicitas ilia enunciaretur : nee dialectus, qua rare utebantur, di- 

 yersa erat ab urbana ilia, nisi asperitate, quas cultioribus auribus pla- 

 'i-c nulJo modo poterat. Apud Graecos contra habebatur dialectus 

 Dorica, rusticis inprimis propria, qua nihil simplicius, nihil huic car- 

 minis generi accommodatius. 



Naturam unice retulit Theocritus, Virgilius artem nimis redolet. 

 Inde personae apud Virgilium non magnopere a se invicem surit diversae : 

 apud Theocritum contra , prouti revera habentur , alter multo simplicior 

 altero. Nativa prorsus ratione suam formam respicit Damoetas (3) , el 

 candide rogat Eunicaj amator , 



Tloif^SVSi; , s'lTTKTS ftOl TO HffytiiK&t M XCt?.01 ^f4fffy (4) 

 Eadem fere refert Virgilius (5) : 



(1) Vid. Warton ante Theoc. , pag. 22. 



(2) Egregia est profecto Bucolici Carminis descriptio Boilavii I' Art Poet. II. 



ad f[uam hoc caput adigemus; 



Ttlle qu'une bergere, an plus beau jour de file, 



De superbes rubis ne charge point sa tete; 



Et sans meler a Tor 1'e'clat des dtamans , 



Cueille en nn champ voisin ses plus beaux ornemens : 



Telle aimable en son air, mais humble dans son stile, 



Doit e'clater sans pompe line elegante Idylle. 



(5) Idyl. VI. 36. (4) Idyl. XX. 19. (5) Eel. II. a5. 



