Jus turn et tenaeetn propositi virum 



Non cifium ardor prava julentiuin , 



Non vultus instantis tyranni, 



Mente quatit solida , net/ue duster, 

 Dux inquieti turbidus Adrlce , 

 Nee Julminantis magna Jovls manus. 

 Si Jractus illabatur orbis , 

 Impavidum ferient ruinte. 



In Roruanorum artibus atque doctrinis supra jam diximus ecleclicam 

 rationem eos maxime sibi sumsisse. Horatius ilia praesertim usus est. 

 Non uni aut alteri lyricae poeseos generi adluesit, sed oumia fere ten- 

 tavit (1). Uti Graecorum nonnulli sublimes nimis erant, in quibus Pin- 

 darus, alii tenues, uti Simouides , alii denique suavitate vuiice cerne- 

 bantur, sicut Auacreon; Horatius omnia ilia diceudi genera niiscuit, et 

 suavilale Anacreontis , et jucunditate Simonidis temperavit Alcaei et 

 Stesichori graves Camoenas (2). Abscidit ergo Horalius de Graecis , quod 

 nimis luxuriaretur. Etenim cum omnia magis ad artem revocaret, efler- 

 vescens ilia et uimis se efferens phantasia coarctata est: sed simul periit 

 etiam magna ex parte venustas et eleganlia, quae unice a natura pro- 

 licisci potest. Primus quoque fuit apud Romanes, qui pbilosopbiam 

 vitae carminibus immisceret: summa tamen elegantia ac venustate hac 

 in re est versatus : et vuiiverse in eo excelnt , quod minimis quoque 

 rebus feslivitatem quamdam addat. 



(1) Observandum , Romanes aetate YlexanJrina maxime profccisse a Graecis, 

 cum hi non adeo valercnt in rebus novis invenicndis, sed magis in iis, quae jam 

 habebantur, in ordinem rfedigendis. Hinc omnia apud Romanes magis artem re- 

 dolent, et ad ejus regulas omnia videntur adacta. Caeterujn, quod maxime 

 attendendum, in Romanis non adeo cernuntur poetic, qui uni tantum carminis 

 generi opcrain darent, verum plurimi pluribus generibus excelluerunt, uti 

 Horatius, Virgilius, Ovidius: et inde repetendum, quod non adeo in omnibus 

 excelluerint. 



(2) Burman. ad Quinct. J. 0. X. i. p. 911. 



