lamitates depingit, et Deos invocat. Reclit in scenam OEdipus, eique 

 breviter admodum, sed summa efficacia, respondet chorus, et diras illas 

 execrationes surama vi repetit, quas rex in calamitatis auctorem pro- 

 nuntiarat, et ei praecepta dat praestantissima (1). Eadeni ratio omnium 

 pulcherrime habetur in Euripidis Iphigenia in Aulide, etiam in Ther- 

 mophoriazusis Aristophanis. Sed has omnes persequi hoc loco, non 

 convenit. Iritueamur jam tragcediam Romanam. In ea claruisse videtur 

 Ovidius (2). Hujus autem, uti et aliorum, scripta perierunt. Senecae 

 vero Tragoedise nobis sunt relictae. 



At hujus aetate ne imitatio quidem idonea Grsecorum erat exspec- 

 tanda. Nam uti inventione ac elegantia fere carebant Romani , ita 

 maxime Senecae aevo. Quantam vim morum corruptela atque rei pu- 

 blicae vicissitudines in artes atque doctrinas habuerint , satis ostendisse 

 mihi videor. Ad ea ergo provoco , ut inde repetatur quoque exilitas 

 Tragoedise. Summa gravitate induti sunt persona? apud Tragicos Graeoos. 

 Hanc imitari studuit Seneca, sed apparet, ejus personas artem redolere, 

 npn vero a natura esse petitas. Dignitas igitur apud eum in rabiem 

 versa est, quam inepte subinde personis tribuit. Novimus ex Homero 

 Astyanactem, qui summa pulcritudine puer et venuslate placet. Hie 

 apud Senecam occurrit etiam, sed longe alia ratione. Affectus in eo 

 minis graves atque puero indecori. Damnatus est, ut de turre desiliat, 

 et ab Ulysse adductus apparet : 



Nee gradu seg?ii puer 

 Ad alta pergit moenia. Ut summa stetit 

 Pro turre, vultus hue et hue acres tulit, 

 Intrepidus animo. Quails ingentis ferce 

 Paivus tenerque foetus, et nondum potens 

 San>ire dente, jam tamen tollit minus, 



(i) Vs. 624, 6ii, 660, 663, 669, etc. (a) Quinct. J. O. X. i. 912. 



* / 



