( 196 ) 



**.. %/w%-*V*->~-v/w>. -vw. V^V-W.X- 



CAPUT II. 



Eloquentia. 



IN artibus alque doctrinis dijudicandis teuendum semper, quali tern- 

 pore, et quo loco, ii floruerint, qui eas tractarunl. In omnibus liberis 

 civitatibus anliquis floruerunt oratores : sed civilates illas non semper 

 ejusdem fuere conditionis. Ita levissimi erant Athenienses : graviores 

 Romani. Aliud ergo eloquentiee genus Athenis, aliud Romae. Illud enim 

 semper ad populi indolem accommodandum , ita tamen , ut earn non 

 prorsus referat. Alio enim sensu, eoque fortiori, excitanda vel sedanda 

 est concio genlis , alio , eoque digniori , populi ad gravitatem magis 

 compositi. 



Athenienses ita facile ad iram vel ad leniora stutlia adducebantur , 

 et sensibus suis nimis tribuebant. Hinc caedes et txirbee gravissimse. Con- 

 ciones igitur rite comparantur mari yentis agitato (1). His lenis oralio 

 placere quidem , sed nihil persuadere poterat. Opus erat omnino graviori 

 dicendi geriere , ut , veluti fulmine percussi , a furore revocarentur , 

 audirent et facerent, quidquid orator oratione sua iis persuadere vellet. 



Isocrates ergo placidiori genere non adeo eluxit in comitiis , quippe iis non 







(i) Plato, Protag. 619. c. 



