( 1 38 ) 



ductos. Usque ad ipsam adeo barbariem ingravescentem philosophic 

 fuenmt cultores. Ea omni aevo imbuti erant omnes, non tantvim qui 

 philosophos se profiterentur , sed ex ea exstiterunt Oratores , Impera- 

 tores, ac rernm publicarum principes. Hoc quidem adeo receptum erat 

 in Greecia , philosophos summa existimatione esse habendos , ut Plato 

 reip. , quam sibi effinxerat, eos prarficeret, sin minus Oi/J &?/", inquit, 

 X&KUV TTCtvhX TOMS TTQteClV, OU$ TO) OtvSflUTTlV^ 'ysVSl" (1) : idque 

 aliquando probarunt non tantum ipsi Grseci, sed etiam Colonia? (2). 



In Romanis contra hanc facultatem non adeo animadverti, supra jam 

 ostendimus. Theoretica omnia iis non placebant. Civitati consulere, bello 

 praeesse , in luce reipublicae versari . hoc demum qua^rebant. Aliquando 

 tamen philosophia cernebatur, sed Romano prorsus habitu. Scripta phi- 

 losophorum cernebantur iis in rebus, ad quas natura erant accommodati 

 ipsi Romani. Summus in iis philosophus Cicero, qui maxime Romanorum 

 Plato dici meretur , in operibus , ubi oratoris efiigiem proposuit , vel 

 ubi jurisprudentiam ex formularum et juris civilis angustiis vindicavit, 

 suamque ei dignitatem restituit (3), vel denique in iis, ubi explicata hu- 

 manae societatis origine atque indole, optimam civitatis formam eflinxit, 

 eamque in exemplum proponeret, ad quod Romana resp. revocaretur 

 atque emendaretur , nonne hie reipublicae suae pr82fecisset eum, cujns 

 domus erat oraculum totius ciritatis (4) , Jurisconsultum? Hie enim 

 Romae eodem habebatur honore, quo Athenis philosophus: hie demum 

 erat, qui practicam rationem prorsus referebat, hie unice placebat Ro- 

 manis. Apud JCtos ergo Romanorum philosophos quaeramus : hi maxime 

 philosophise operam navabant. Sic Leelius, Sceevolie, Cicero, iidem JCti, 



(1) De Rep. V. 4 7 5. d. Cf. VII. 54o. c. 



(2) Quod maxime patet ex honore, quo prosecutus est Dionysiusius Platooem. 

 Plat. . p. 7. 



(3) Bibl. Grit. I. pars 5. p. 8. (4) De Oral. I. 45. 



