( to-) 



sita fuere 1 consul et dies facti libelli, 2 nomen prsetoris apud quern 

 causa delata erat, 3 nomina accusatoris, 4 nomen accusati, 5 lex ex 

 qua deferebatur , 6 nomen complicis , si crimen , ut adulterium , ab uno 

 committi non posset , 7 mensis et annus , quo crimen commissum 

 fuerat, 8 locus delicti commissi, 9 denique genus criminis. Quamvis 

 haec omnia sub poena nullitalis in libello comprebendi debuerint, nemo 

 tamen invitus diem delicti commissi scribere tenebatur. Quod conditio- 

 nem accusati graviorem reddebat : nam si dies adjici debuisset , po- 

 tuisset ille , suum alibi , ut dicunt , probando , innocentiam suam in 

 lucem prodere. 



Praeter haec omnia , libellus subscribi debebat non solum ab accusa- 

 tore; sed etiam ab illis qui sese accusatori jungebant. Hoc fiebat, ne 

 cives leviter ad accusationem inlentandam adduci potuissent, quum 

 scirent , sese puniendos fore , si crimina quaedam objicerent , quorum 

 probationibus carerent. 



Libello confecto, nomen accusati inter reos intabulas referebatur, con- 

 sentiente tameii praetore , nam jam diximus , praetori jus esse dandi 

 vel negandi actionem. Si praetor daret actionem et nomen reciperetur , 

 certum diem , qua accusator et reus in judicio adessent , constituebat. 

 Haec dies varia fuit pro variis legibus, nam in aliis erat decima, in aliis 

 trigesima, et in crimine repetundarum spatium saepe longius concede- 

 batur , teste Cicerone in accusatione in Verrem qui centum dies ad con- 

 quirendas probationes impetravit. 



Moris erat ut accusator obsignaret domum, et clausa haberet omnia 

 ejus quern accusaturus erat , ne qua furtorum indicia , aut -in vasis , 

 aut in signis , aut in litteris coiistituta , ab eo removerentur. ^sconius 

 ad F'err. 2. cap. 19. 



His actis , reus ordinarie veslem mutabat , et patronos conquirebat. 



