( so) 



tendere. Si factum negabant, qUod firmius erat, testes plerumqv.e nullos 

 producebant , sed orationem adhibebant , qua testinioma poscebant , vel 

 allata refutabant. ^4sc. ad F 'err. 2. cap. 11. Si vero de nomine facli, 

 aut de jure controversia extaret, turn, aut subtilioribus definitionibus , 

 aut eruditissimis de jure disputationibus, negotium conficiebatur. 



Erant autem causa; , quae commodissime inficiatione defendebaritur , 

 ut repetiuidarum , ambitus ; alias quae definitione , ut majestatis ; quaedam 

 jure, ut caedis. 



Praecipue defensores adhibebant ea, quibus incendium odii ab accu- 

 satore conflati restinguerent , et benevolentiam judicum reo reconcilia- 

 rent. Narrationes quum mcidebant, ad defensionis rationes accommo- 

 dabant. In contentione aut vitam rei , si probris aflecta fuisset , pro 

 argumento innocentias proponebant, atque hide partibvis accusationis 

 singulis occurrebant, vulneraque ab accusatore inflicta sanare cona- 

 bantur. Perorationibus vero utebantur bujusmodi , ut erga reos mise- 

 ricordiam commovere possent. Erant praeterea dies epilogorum, in qui- 

 bus , ad concitandam misericordiam , parvuli reorum filii etiam pro- 

 tlucebantur. 



Has regulas autem diversas modificationes ex circumstantiis accepisse, 

 nemo est qui nou hitelligat. 



Ad defensionem reorum, praeter patronos, adhibebantur quoque 1au~ 

 datores. Lauda tores vero nuncupabantur , aut cives summa auctoritate 

 Airi, qui, in periculo capitis, vitam rei in judicio laudabant, aut mu- 

 i dcipes reorum , quos municipia , suo publico nomine , ejus ofiicii causa , 

 Piomani mittebant, aut homines provhiciales , quos singular provincia- 

 i um civitates , ab eo administrate , cum publica laudatione ad sublevan- 

 <lum reorum periculum delegaverant. Hottomanus ad Cic. f^err. 1. 

 cap. l/j. Hi laudatores ad minus decem singular caiisae commxinitcr iri- 

 ler\eniebant, teste Cicerone in Verrem. 



