Hoc aircilium senatoribus reis lege ablatum fuisse narrat V. Ma\i 

 mus, lib. 6. cap. qnce libere dicta out facto, sunt. 



I ..H H I. ii in aliquando defensiom pritpo.sita , aliquando interjecta , ali~ 

 quando postposita erat. Sygonius loc. cit. cap. .19. 



His peractis,si judicium solummodo unam actionem admitteret, judices 

 in consilium mitlcbaulur, ut seuteiitiam ferrent , et dicebantur prim<> 

 casu judicasse. Si e contra lex secundam actionem jidjeret, prima per- 

 fecta, ilia instituebatur. H.cc secunda. actio vocabatur comperendinalio , 

 ex eo , quod, post terlium diem, iiistitui debebat : nam ut Ilottomamis 

 ad Verr. 1. cap. 11. dicit: comperendinare est, causa utrimque dicta, 

 inhere, ut perendie ct accusator et reus revertantur , causam iterum 

 acturl. Ascon. ad Verr. 2. cap. 9. adjungit: ea pars, (in ampliatione 

 scUicet) interposita dilatione, dicebatur, in cujus peroratione vide- 

 batur obscuritas , comperendinatio vero utriusque partis recitatio est. 

 Quae ultima verba Sygonius iutelligit de nova accusatoris et rei citatio- 

 ne: nos tameu credimus bane non fuisse sententiam Asconii, sed po- 

 tins cum velle , comperendinationem csse actionem qua retractantur 

 ab utraque partc in priori actione allegain. Id quod nobis probabile 

 apparet ex preecedentibus Asconii verbis, quaj Sygonius in opere suo 

 non retulit. Deinde ilia ultima opinio videtur magis congruere defini- 

 tioni superius ab Ilottoinano data*. 



Caeterum in bac secuuda actiope alio piano inodo procedel)atur quam 

 MI praccedenti, uenipu in buc actione prior dicebat accusator et deinde 

 reus, in secuuda vero prior din-hal rcus et deinde accusator, ita ul 

 primus et ullimus loqueretur accusator. Eadem autem ratio argumen- 

 lationum et probationum , ac in altera actione, obtinebat in comperen- 

 dinatione. 



Dum baec agcbantnr. pr.olor omnia iiujicno suo iuoderal)atur ; accu- 

 satores,reos et testes iutra ofliciiun continebat; poteslatem dicendi ciu- 



