cum i judicio sententiam ferenlium; sic dum omnes juditaliii . 

 tres adhibehantur urnae, uiia seuatorum, altera equitum, et altera tri- 



1 1 ii in judicea ad sentenliani ferendam conaurgebant, moris eral ut rt-i 

 ad pedes eorurn sese projicermi. 



r.nijrri.r demde tabellse proriiiscue dirimi solebant, ut numerua ab- 

 solventium , condemnantium et ampliuntium couciperetur ; nam ex eo 

 riumero scntentia pronuiitianda conflari solebat. 



I'ostquam autein, dirmmeratis labellis , judicum senteutiam coguo- 

 visset praetor, eaiu prouuiitiabat , et cousuetudo ferebat, ut si rou- 

 ili'iimaturus esset , prtvlextain poneret. Plutarq. in Cic. 



Foi inida pronuntiand condemnatioiiis talis erat: videtur Jecisse , aut 

 tion Jure fecisse : formula absolutionis : videtur non fecisse > aut jure 

 fccissc : formula ampliationis : ampllus cognoscendum. Ju formula con- 

 dc'innationis non solum crimeu comitiissum , sed etiam poena de reo 

 sumenda coniprebendebalur. Quamvis tamen fieri potuerit, ut de poena 

 pr<tor siluerit et rem ad legem rejecerit. 



Primo aspectu comperendinatio et ampliatio videntur inter se paruin 

 discrepare , nam Cicero in Verrem et Asconius ibid : utramque secun- 

 l<tm actionem vocant. Attamen si easdem inter se comparemus, vidc- 

 l)imus illas species in pluribus capitibus differre, nempe : 1 compe- 

 icndinatio iiebat, si in pnmo concilio judices non judicassent; ani]>liati<> 

 \rro c.\ incerta judicum sententia nascebatur. 



2 Ilia, ex praescripto leis ad diem certiun , baec ad diem arhilrio 

 l>i;ftoris deterniinandum causam remittebaf. 



3 Ex causa comperendinationiii bis tantuni causa dicebatur : ampli:i- 

 lioais contra pluries dici poterat. 



4 In compereudmatione ampliatio aliquando locum habebat: ampliw- 

 lio semper comperendiuationem excludebat. 



