quibus vitam sustentare nnn poterant, et sic in aliam civitatem migrare 

 cogebantur : quo facto, civilatis jus amittebant. 



Oifferebat hsec poena ab exilio in eo quod exilium proprie non esset 

 poma, quanivis eosclem effectus, quam aquae et ignis interdictio, haberet: 

 uaJn ut Cicero pro Caecina dixit : exilium non eat supplicium; sed per- 

 fuginm et portus supplicii : nam qui volunt pcenam aliquant sub- 

 terfugere , locum ac sedem mutant. 



Exilium itaque voluntarium erat, et exul nibiloimuus jus civitatis 

 ajMUttebat 



Kxulabant niiilii ad condemnationem vitandam; quam quidem evita- 

 Ji.uit quoad pceuam publicam ; scd uon quoad poenam privatam, iiam 

 cxulibus lis u'Mimari et ex bojuu eorum deduci poterat. 



Mulcta locum habebat in pluribus judiciis et praccipue in peculatiis: 

 quam poenam sic persequebantur : pecunia per magistratum exigebatur ; 

 quod si c-ondemnatus msolvendo esset, bona ejus auction! subjicieban- 

 tur, id cst, sub basta publicabanlnr, et ea qui einerant, sectores nun- 

 cupari solehunt. ^dsconius ad Cic. in ferrejn. 



Gouliscaliunis CM nipluni repcritur in lege Julia de vi privatal 



ignoiuiniain quod altinet , mom-ndum esl illam non fuisse poenam 

 ]>! incipaleui sed accessoriam : nam onmes in publico judicio damnatos 

 iiti'aiuia si\c i^imininia sequebatur , quasi qua^dam nola quac illis adi- 

 tuui ad Uonort's ailiiaeret. : 



Iniaiiiiuin aiitciu cm a (Icniaiulaljalur censoribus , ne paterentur, mu- 

 iii-ia ilia, quibus per inlauiiaj notaiu priyati erant, eos in republica 

 obire. Sygonius I. cit. cap. 24. 



Si iv us absolutus esset, duo judicia sequi poteraiit adversus accusa- 

 liireia; alli-ruui raluiiiiiia,*, allerum pnt-varicatiouis. 



(^liunuiarc est falsa crimina iulendere ; sed non ulique qui non 



4 



