(a6-) 



probat quod intendit, protinus calumniasse videtur: nam hujus rei an- 

 qiiisitio arbitrio cognoscentis committebatur , qui, reo absolulo, de ac- 

 cusatore in consilium mittebat, et si Justus ejus error repei irelur , ab- 

 solvebatur j si contra evidens calumnia appareret , legitima ei posna 

 irrogabatur. Itaque si praetor prontintiasset non probasti, pepercit ei ; 

 sin autem calumniatus es , eum condemnavit. L. 1. I, 3 , 4- ff- n( l 

 Senat. Cons. Turpil. 



Poena , calumniatoribus ex lege Rhemnia infligenda , fuit inustio in 

 fronte litterae K, et praeterea calumniator ad posnam talionis damna- 

 batur; id est, ad posnam quam reus subiisset, si condemnatus fuisset. 



Praevaricari est vera crimina abscondere. Prevaricator est ille qui cum 

 reo colludit et translatitie munere accusandi defungitur, eo quod pro- 

 prias quidem probationes dissimularet , falsas . vero rei excusationes ad- 

 niitteret. Leg. 1 } 5, 6. ff. eod. tit. 



Haec judicia exercebantur a prsetore ex propria auctoritate, cum iis 

 judicibus, qui de crimine cognoverant; ut enim Asconius ad Scaurianum 

 dixit : Cato praetor cum, absolute Scauro, vellet de accusatoribus in 

 consilium mittere , multique e populo manus in accusatores inten- 

 derent , cessit imperitce multitudini , ac postero die in consilium de 

 accusatoribus misit. 



Antequam de judiciis publicis dicere finiamus, non inutile erit, quae- 

 dam exponere de lege qua; plures dispositiones , ordini judiciorum nar- 

 rato contrarias , continebat, nempe de Lege Pompeia a Pompeio magno 

 lata, ex qua instilutum fuit judicium Milonis, cujus defensionem Cicero 

 suscepit. 



Ilia lege statutum est 1 ut testes audirentur per triduum, antequam 

 causa ageretur; 2 ut dicta eorum judices obsignarent, et quarta die, 

 adesse omnes in posterum diem juberentur; 3 U ut corani aceusatore et 



