( 34 ; 



dice instruclore peragitur. Hie vero judex eligitur a rege inter judices 

 tribunalis civilis, et triennio suo munere fungitur (1). 



Sed cum judex instructor non habeat jus persequendi delicta, ex- 

 ceptis tamen casibus lege delerminatis, sequitur, eum de aliquo cri- 

 mine, nisi post commimicationem cum Ministerio publico factam . 

 causam instruere lion posse (2). Itaque , in instructione causse , judex 

 instructor regulariter agit, et Procurator regius requirit quod reipublicsc 

 utile videtur, et turn dicitur Ministerium publicum exercere. 



Haec instructio consistit in perquisilione omnium probationum, quibns 

 veritas elucescere potest. 



Apud Romanes , haec instructio fiebat ab accusatore , qui pri\ atus 

 erat, unde patet, ilium nxdlum in ea ordinem sequi debuisse , et so- 

 lummodo eas conquisivisse probationes, quibus in accusatione usurus 

 erat. 



Hodie vero, cum haec fiat a Magistratu, cui lex quamdam auclori- 

 latem concessit , debuit quoque legislator certos ei imponere limilcs , 

 (juos transgredi ei non liceret; ideoque ordinem ad perquisitiones t'a- 

 ciendas instituit; et cum illae potius iiistituantur ad veritatem invenien- 

 dam, quam ad aliquem coiidemnandum , sequitur, judicem instructo- 

 rem, non tantum contra inculpatum , sed etiam in ejus favovem cau- 

 sam instruere. 



Secunda solennitas legislationi nostrae propriac , in decisione secliouis 

 a consiliis consistit. Nam si post causam instructam et relatam, urms 

 <>x 3 judicibus qui earn efformant, delictum pcenae afflictiva^ vel infa- 

 manti locum dare posse, arbitretur , omnia instruclionis acta ad pro- 

 curatorem generalem transmitti debent, ut ille delation em inculpati 

 nominis, coram accusatoria curiae regalis sectione persequalur. 



(i) Art. 55. C. J. C. (2) Art. 61. Ibid. 



