(46) 



(E) Jus recusandi juratos primo competit reo (1); contrarium apud 

 Romanes observatum fuisse narrat Anonymus ad Verrinam I. cap. 3. 



(F) Quum reus eumdem numerum recusationum , quam Procurator Cri- 

 niinalis, exercere possit, quas recusationes cessare debent, dum 12 so- 

 lummodo jurat! non recusati manent; sequitur hunc numerum a nu- 

 mero selectorum juratorum, qui adsunt, omnino pendere (2); attamen 

 ille numerus recusationum nee 9 minor , nee 12 major esse potest. 

 Circa hoc punctum nihil certi de jure Romano invenimus. Apparet 

 tamen ex legibus in quibus judicum rejiciendorum numerus determi- 

 nabatur, accusatorem et reum pari numero recusationes exercere po~ 

 tuisse. Hsec dispositio nuJlum incommodum secum ferebat ; quia accu- 

 sator et reus ambo privati erant; eadem dispositio felices producere po- 

 test effectus in legislatione Americana , ubi juratorum series sorte con- 

 ficitur : sed in cod. hist. crim. quum haec series duplici magistratuum 

 electione jam facta sit, articulus 399 qui Procurator! generali ut parein 

 cum reo juratorum numerum rejiciat , permittit , institution! juratorum 

 contrarius est; quia duplici a magistratibus electione facta, nihil timen- 

 dum est ne personae Reo nimium addictae judicent. Hsec dispositio quo- 

 que coritraria est observation! quam illustris Montesquieu in opere suo 

 De f esprit des loix , suggerit : II faut que V accuse puisse recuser 

 un si grand nombre de juges que ceux qui restent , soient censes 

 etre de son choix. Quod locum non habet, si post duplicem electio- 

 nem a magistratibus factam, Procurator generalis possit adhuc parem 

 cum reo juratorum numerum rejicere. 



(i) Art. 599. (2) Eodem. 



