CAPUT IV. 



De sententid ferendd et iis quce sequuntur. 



OOlemnitates observandse in pronuntianda sententia sive declarations 

 Jurattis nudtum difl'erunt ab iis, quas Romani servabant , nenipe: 



1 Nori licet jura I is causam auipliare, sed debent, reura condemnare, 

 vel absolvere , si non eonstct de delicto, vel de auctore delicti (1); ex 

 adverse apiid Romanos observavimus judices potuisse pluries caiisara am- 

 pliare, dum abquid obscuri manebat. 



2 Jurati non possunt declarationem suam ferre, nisi praevia delibe- 

 ratione habita (2); judices autem Romanorum assurgentes, statiin tabel- 

 lam suam iu urnam conjiciebant. 



3 Respondent jurati quacslionibus propositis non solum de faclis et cir- 

 cumstanliis libello accusatorio comprehensis , sed etiam de illis circumstan- 

 tiis qiuc ex disceptatione foreusi manifestatae sunt, de excnsationibus a reo 

 allegatis modo ut tales a lege considerautur , et denique aliquando de 

 faciiltalibus rei intellectualilitis. Itaque-, in omni accusatione, quaestio 

 pi .rcipua adest de facto et circumstantiis in libellum accusatorium deduc- 

 tis; si aii.c circuuistantiae ex disceptatione forensi producantur , nova 

 quaestio de iis pom-nda est; si deinde facluin lege admissum vice excu- 



(i) Ait. 545. 1 . (a) Art. 542. - 544. cod. 



