( 50 



sationis proposuerit reus , haec quasstio adjicienda est : tcl fait est-il con- 

 stant? et denique si reus sit 16 annis minor, haec queeslio incidit: I' ac- 

 cuse a-t-il agi avec discernement? Ad quaestionem , e libello accusatorio 

 enatam , jurati respondere debent , reum crimen non commisisse, vel 

 commisisse , cum nullis circumstantiis in hoc libello expositis , vel 

 cum plerisque , vel cum omnibus. Ad quaestiones autem accessorias vel 

 negative , vel affirmative respondendum est (1). 



Apvid Romanes ex modo sententiam ferendi, apparet, nullam quaes- 

 tionem positam fuisse, nisi illam tacitam : an reus sit condemnandus 

 vel absolv endus ? Cui judices respondebant , reum condemnando vel 

 absolvendo ; vel si res non liqueret , causam ampliando ; quod faciebant , 

 t.abellam, opiniones SUB'S continentem , in urnam quae ad hoc specia- 

 liter destinata erat, conjiciendo. 



4 Declaratio juratus, sicuti apud Romanos sententia judicum, evol- 

 \itur ex sententia a majore juratorum numero adoptata : si vero sex 

 jurati reum condemnent, sex vero absolvant, reus absolvendus est (2). 

 Talem a3qualitatem apud Romanos existere non potuisse , apparet ex 

 eo , qviod judices numero impares erant. Sed quid si a pari numero " 

 condemnatus, absolutus reus et causa ampliata fuisset? 



In hoc casu , credinius , nonobstante principio in rebus criminalibtis 

 obtinente : sententiam mitiorem esse amplectendam , causam amphan- 

 dam fuisse, quia apud Romanos magni intererat accusatoris , ut reus 

 condemnaretur , quoniam absolutio Rei regulariter maximum accusatori 

 damnum inferebat. (Le Graverand, vol. 1. pag. 403.) 



5 Codex J. C. dispositionem continet , quae in legibus publicorum 

 judiciorum non reperiebatur , nempe : quum reus simplici juratorum nia- 



(1) Art. 337, 538, 339, 3io, 3*5, 346. C. J. Crim. 



(2) Art. 34 7 . C. J. C. 



