(53) 



joritatc co'idemmtur, i. c. a 7 ev 12 juratis, tnnc ilia declaratio non 

 vim stalim ublinet, SIM! ,"> jiuluv-,, ijui cuiiain niminalem (la cour 

 (Passives) dl'oniuuil , <lc <|i..rMu>uibus propositis quoque deliberanl , 

 et si Murm.Tiis judicuui absolventium cum mimero juratorum quoque 

 absolvriiinim, cvsuperetnumerum judicum et juratorvim condemnantium , 

 reus al> iici-usai'miio liberandus ; in conlraria liypolhesi , condemnandus 

 est (1). htio quaimis ex auiplioi-is inajoritatis suffragio condemnatus sit, 

 si lanifii jiulices curia; crimiualis unaiiuniter sculiaul, juratos in danda 

 declai-atioue er^ore lapses esse , possunt rem ad sessionem sequenlem , 

 ut de ea deuuo cogiioscatiu-, remittere (2). 



6 Declaratio jurat us polest adhuc infirmari per viam cassationis, 

 in casibus art. ^08 explicatis : apud Romanes, cum millum tribu- 

 nal judiciis publicis superius esset, tale remedium reo concedi non po- 

 terat. Attameu dunmatos de \i et de majcstalc ad populum provocare 

 jiDtuisse, aatea inomiiiuus. 



7 Proptev ; c; - imen damnatis alteruni remedium in pluribus casibus 

 a codice J. C. conceditur, ueinpe remedium revisionis (3), quod apud 

 iiDinai.Ds ignolum erat. 



Ulterius sententia judicum, pronunciata a Praetore, erat vera condem- 

 ualio vel absolutio rei, et quamvis poeua aliquaudo non adjiciebatur , 

 ex ualura legum publicorum judiciorum , poena numquam indetermi- 

 nala uianere poterat: secundum Codicem vero J. C. , declaratio juratus 

 non est condemnatio vel absolutio rei, sed fundamentvim hujus con- 

 demuationis vel absolutionis. 



llaec diHercuLia ex sequenlibtis clarior apparebit. ISempe, cum jura- 

 lus ex, <imcslionibus propositis, reum crimen admisisse cum cu'cumstau- 

 liis indicaiis, vcl sine iisdem, declaret, facile intelligitur , poanam ex hac 



(i) Art. 35i. C. J. C. (a) Art. 55s. Ibic?.. (5) Art. i3.- ii r . Ibid. 



