(55) 



contra partcm civilem vel cpntra denuuciatorem , calumniae causa , iii- 

 tentauUi. lino pars chilis, etiam casu ubi reiis absol \itur declaratiunc 

 juratus , pn!<M pclitionein ad (lauinum et interest: iiilc-nlare conlru 

 reum (1). Quae disposilio won iiucmtur apud Romanos; iiani absolulu 

 reo, nulla actio contra eum competebat , saltern coram judiciLus , qui 

 de crimhie objecto cogno\craiil. 



Poena semper appliratida est ex declaratione juratus collala cum lege 

 poenali. Ita([iie diun juratus declaravit : reum factum objectum com- 

 misisse, si lex nulla hoc fadum prohibeat, vel prohibeat quidem, sed 

 sub nulla comminatione poenae; ciu-ia criminalis debet reum absolvere. 

 Si e contra lex poenalis poena quiidam hoc factum vindicct, ea pcena 

 applicanda est, quamvls sit correctoria vel politiae, ita ut curia? cri- 

 minali limites, a lege praiiixos, transgredi et pcenam desiguatu gra- 

 viorem vel mitiorem decernere, non liceat. Tales distinctiones apud 

 Romanos non observatas fuisse, ex dictis satis apparet. 



Condemnationem sequuntur , veluti apud Romanos, litis cestimntio 

 et animadversio . 



Litis aestimatio apud nos non locum habet, nisi ille, in cujus f'avo- 

 rem esstimari debet, partem civilem in judicio sese constituent ethane 

 qualitatem usque ad judicium perfectum servaverit ; apud Romanos 

 contra, lis acsliinabatur in favorem omnium, qui crimme Iscsi fueranl. 



Dcinde difTert adhuc litis ;rstimalio apud nos, ab ea qua? jure Ro- 

 mano obtinebat, in eo, quod hodie non sit poena, sed solummodo restilu- 

 tio danmi et interesse, quod ex crimine alicjuis persensit; apud Romanos 

 \cra poena erat et poena privata; quoniam reus ad duplum et quadrn- 

 pluni condemnari poterat. 



(.) Art. 583. lliid. 



