(4) 



noverint, ideo in oratione disponenda excellere non debeant, sed, ut mihi ac- 

 cidit, aliquando absolute in hoc genere inexpertes sint , benignam mihi auretn 

 pra-bebunt. Vt-stra igilur, Viri eruditissimi, beuevolenlia fretus, orationeuj mihi 

 im posit a m aggredior. 



Rerum hoc anno academico gestarum enarralionem sufficientem non duxi ad 

 salisfacii'ndum regiae, in praedicta lege mauifeslalae , volimtati} aliud igitur argu- 

 znentum eligere (Jebui. 



De jure civili quo hodie utimur dicturus sum. 



Alii codiccm nostrum ut absolute perfectum , omnibus numeris expletum ex- 

 tollunt, alii ilium tanquam aboiiivum ingeuii fetum deprimuut; nee his, nee illis 

 asscntiri possum. 



Si lex in qua multa merito desiderantur , in qua multa inutilia , in qua a re- 

 ceptis anlea juris regulis , nulla cogente necessitate, et aliquando invila juris et 

 asquitatis ratione, receditur , in qua plures secum pugnare videntur decisiones, 

 perfecta dici nequeatj codex nosier, utpole omnibus illis viliis laborans , a per- 

 fectione mulium abest. 



Vix adest titulus in quo una pluresve non deficient dispositiones, quas si omnes 

 indicare vellem oralionis limites longe excederem; aliquas lantum quae legisla- 

 torem fugere non debuissent hie referam. 



Legislator divortium admittens calholicorum, quorum Religio divortium pro- 

 hibet , conscientia3 consulendi gratia, corporum seu a thoro separationem per- 

 misit ; divortii non tanlum causas et solemnitates sed et effectus statuit, separa- 

 tiouis autem ciTeclus nullatenus curavit, licet catholicorum numerus aliarum simul 

 susceplarum religionum cives longe superaret, inde plurima incommoda : exemplo 

 sint arliculi 299, 3oo el 3io. 



Lex (art. 3oo) emolurnenta, in superstitis favorem in contractu antenuptiali 

 pacta , conjugi qui divortium obj.inuit conservat , eadem aulem emolumenta 

 alteri conjugi aufert seu denegat; (arl. 299) si ha3 decisiones contra conjugem 

 qui rorporis separalionem oblinuit, et contra quern poslea divortium admittitur 

 (art. 3io) oLiiueant , saspissirne fiet ut conjux innocens punialur, noxius vero 

 pra3mio donetur. Uxor v. g. cum marilo , adulterine commercio quolidie addicio 



