CAPUT QUARTUM. 



LEGES MEDIO jEVO LATJE. 



GENTES , quoe vulgo barbarae vocantur, quum repetilis irruptionibus, romano 

 imperio potitas fuissent , hoc imperium antea vigeus omuino corruit et collabe 

 faclum est. 



Exinde variis Germatiiae et septentnonalium regionum populis, quibus ob in- 

 jectum romanae molis et magniludinis, amittendaeque suae libertatis metum, coa- 

 lescendi fuerat necessitas, ut universi Romanis essent pares, non amplius arctis- 

 simi foederis raliones extiteruut. Per varias igilur Europae gentes delati, varia 

 regna condideruul } sed e regione migrantibus, consuetudines supererant, quibus 

 religiose morem gerebant. Mox scriptae sunt quasdam ex iis consueludines , el 

 pro legibus acceptaa ab his tantum qui ubi eae vigebant , vitam acceperant. 

 Namque iis non erat animus ut suas leges populis iucolentibus regiones quas 

 occupaverant imponerent ; cuique sua3 leges servabantur , et domiiores satis 

 habebant dum suas sequerentur. Prae se fert enira specialem indolem jus horum 

 temporum , uon region! , sed personae } ut ita dicatn inhasrens , ita ut Francus 

 Francorum, Romanus Romanorum, Alamarmus Alamannorum legibus judica 

 retur , ipseque victus suie gentis usus retineret. 



Hujus rei quum cl. MONTESQUIEU caussam inquirit , in Germania ortam esse 

 demonstrat. Variae enim gentes locorum tractibus separatae, immunes et sui juris 

 semper erant. Quum timore Romanorum inter se junctae fuerunt , nihilominus 

 jura sua et libertatem retinuerunt. Uuica erat Patria, in cujus defensionem omnes 

 maguo animo ruebant 5 at una quaeque respublica sui juris erat (i) 5 quisque homo 



(i) Apud rccentiores populos hanc rem quodammodo varise America; et Helvetice Respublics 

 sui juii$t at foederc commuui junctw, adumbrant. 



