celavil , loca deserta petivit ut in lucem parlum ederet , scelus jure erit praesu- 

 mendum : r Et magtia est ratio , nibil aliud captatae solitudiriis cousilio sibi 

 niatrem voluisse , quam ut nefariam felus dira nece interremti caedem , cujus 

 ante, et in partu, et post parlum rea est, hoc quasi velo obtegeret j. Si alia 

 adsint indicia , veluti in corpore infantis contusiones , mater ex equleo interrogari 

 potest, ut criminis confessio eruatur. 



Insuper poena in infanticidium statuta legis capite XXXI invenitur ; sic 

 de eo eloquitur : f Feminae quae infantes vivos , membris distinctis prasditos 

 clam enecaut, vivas in terram defodi, perque medias stirpes praeacutas agi debeut. 

 Cui quidem supplicii generi , quia ob cruciatus moram desperatiouis subest 

 periculum} si per eum locum profluens prasterlabatur , submergi tales expediet. 

 Si qua vero id telerrimi maleficii frequentius occurrat , defbssionis stipitisque ad 

 actionis poenam praescriptam , ad terrorem aliarum servari , atque observari prae- 

 cipimus. Neque displicet , quasi media via, ut quae suffocandae aquis erunt, 

 candentibus prius forcipibus adurantur : el bic quidem judices consilium To- 

 gatorum sequi non inutile fuerit . 



Non silentio praHereundum bane legem postea fuisse immutatam , rigoremque 

 temperatum. Mors non amplius bis horroribus slipata fuit, et noxia tantum ad 

 poanam gladii aut etiam ergastuli damnabatur. 



In quatuor prasserlim casibus judices a nimia legis severitate recedebant : 

 1. si partus vivus, nou tamen vilabilis editus esset. a. Si corpus delicti dubium, 

 nee de occisione satis constaret. 3. Si juvencula a vetula dolose persuasa , vel 

 a matre minis coacta, infantem occidisset. 4- Si in conatu substitisset infan 

 ticida (i). 



Pone subeunt de exposilione aborlioneque dispositiones. Quoad expositionem , 

 lex distinguit , an mater infantem exponendo, mortis illius caussa fuerit, nec-ne : 

 quum infans morti occubuit, pcenam capitis in matrem noxiam decernit; et 

 contrario casu , jubet earn pro criminis gravitate poena exemplari puriiri ( cap- 



XXXII). 



. 



(i) V. KRESSII Commcntationem ad Const, criin. Caioli V, pag. 871 et seqq. BOEHMEB, 

 Meditationes in Coust. ejusdem , pag. 428 et seqq. 



