(49) 



cnim supponamus infantes , triduum quatriduumvc natos, qui nccati fucrint cum 

 iis'lrin adjunctis. Uuus ex inlerfectoribus ad vaiia tribunalia missis morle, tan- 

 quam iiiliiiuicidii reus plectctur, dum alter, si praevisum non sit scelus , tantum 

 ad labores damnabitur, quod a judicibus infaus Irium vel quatuor dicrum, re- 

 cens natus non reputatus fuerit. 



Sic ergo idem crimcn varia afTicietur poena ,' et quidem longe dissimili , quin 

 inde legem bic aut illic esse violatam coucludi possit, quin alterulrum judicium 

 qua de canssa possit infirmari (i). 



At , inquiuut , quomodo huic malo obviam eundum i* Rectius-ne fiet , quum 

 certum slatueretur tempus, ultra quod infans non amplius neo natus audiat. Non 

 certc sic opinor, nee me fugit exinde quoque magna oriri incommoda. Fingatur 

 enim , ex. g. , ad diem unum coarctari tempus intra quod infans neo natus 

 ccnsetur; quid evcnietr 1 Duac inulieres quoe natos suos iisdem adjunctis occi- 

 derint, varias tamen patientur poenas, scilicet quod una aliquot horas post al- 

 teram ad scelus patrandura morata fuerit. Hoc eo foret absurdius quod ea , quae 

 ad crastinum diem scelus protraxit , longe alia nocentior esse videtur , indeque 

 fas sil pracsumere earn praeserlim motam fuisse ratione ut poena infanticidii vacaret. 



Ergo opinor , si tueri amplectique systema Icgis velimus , peculiarique 

 poena cacdem infantis neonati punire, a lege statuendum infantem , cujus oc- 

 cultatus fuerit ortus, sic fore accipiendum (2). 



At dum ex parle claudicat infanticidii defmitio, et nos in dubio haerere cogit; 

 ex altera earn non satis patcrc. nobis diccndum. Si enim flngatur infans qui, ipso 

 in lucem orlus momento, vita privatus cst, ut reipsa non scmel videre fuit (3) 5 



(i) Audiarnus cl. Profcssorcm DESTRIYEAVX , quo magistro frui mihi per tres annos licuit : 

 tt Lc jugc cst mis k la place de la loi; il peut deniain punir des fers, ce qu'il aura aujourd'hui 



puni ilc morl; il le peut sans autre rugle que sa volonte cet arbitrage laisse au juge, ne 



le conduirait-il pas trop facilemcnt a 1 arbitraire ':' u. Kssais sur le Code penal , Liege, 1818, 

 in-8. , p. 120. 



(3) Cf. art. 55 et 56 Cod. civ. una cum art. 346 Cod. poen. 



(3) Pluries videre fuit (horrcndum!) infanlcs vita in ipso vita: limiue defraudatos, instru- 

 mento ncmpe aculo quo configtbantur. 



7 



