quo spcs omnis jaccl , contemplamur; el vciiii nobis in mcntcm illarum , qua: 

 sa'vo aninio natum quoin mox laetac videbant , occidental; quU dubitabit, bis 

 pcrpcnsis, quin hae miscrx, ij>sa couditione uocentes lactic, avidc raliones ser- 

 vandi infanlis criminisque t-sse expcrtes , emplanl? 



Absque dubio impcdiii possum manus bariiin infclicium, quae a virlule des- 

 civcruut, caeco amore abirpiac, sed qua; semper invitau nalum pcrcutiunt; modus 

 aulem arccndi infauiiddii in legibus pounalibus eerie non invenielur. 



Quemnam sibi, quorsumus, in bis constituents, flnem propouil legislator? 

 Non ad viiidictam lassi attendil, sed mens illius esl impediendi, ne in poslerum 

 idem scelus conuniualur. Nuuqitam ad prateritum , sed ad futurum poena 

 refertur ; vel , mi dixil verc pbilosophus : Nemo prudens punil quia pecca- 



lum est, sed ne pcccelur : revocari enim praelerila non possunt. futura tantum 



i -. ^ 



prohibentur (i) . 



Porro . atrocissima in infanticidium poena , mors ipsa decernalur. An putas 

 mi-Hi morlis cam, quac sensus maximos abjicil, qnac naturae el pictati tempore 

 quidem ojiporluiiissimo valcdicit, quae raanus proprio sanguine barbara crueulal, 

 a crimiue lore delerrcndam f Forsan eo ipso lempore quo ad acerbissimum moe- 

 rorem exquisiiissimi dolores, metus terribilissimi, fulurum lempus maxime hor- 

 ridmu accedunt, quo a parentibus sc dcrclictam , ab omnibus conlernptani videt* 

 forsan, inquam, mors illi tune arridebit, turpiiudinique anteponenda esse vide- 

 bilur. Quomodo melu morlis a crimine arcebitur, quum vix in ea vilaj sensus 

 supersiiF Hie Opiniouis legi parendum, quin poenales leges valere possiut. Omni 

 ope alque opera, sed hue usque fruslra , enisi sunt, ul falsa crudelisque lolle- 

 relur opinio , qua duce levissima quidem de caussa amicissimi duo se invicera 

 trucidanl. ]Nec pa-nis iufamanlibus , nee ipsa morte deleri poluil. An ergo nobis 

 hie fimstior sperandus exilus , quum honor, ul dicuut , hie sasviora adhuc suadeal ? 



Nee qtiidcm ccrta mors illi reformidanda : spe fruitur se incolumem ab ca 

 pracslandi. Ncmiui viclimaj exisleulia iimotescil, nemo de ea perquirel 5 infans 



se lueri aul defendere non poierit 5 omnia , el ipsa sceleris vestigia , lollentur. 



^^ 



(i) PLATO, apud Senecam, de ira, Lib. I, cap. iG. 



Q 



o. 



