tonis tempore factse originem a Socrate deducere. Hie quum Socratera ia fiue 

 unius period! et non in capile alterius ponat , innuisse videlur sese eum non 

 tanquam germen novorum temporum sed, tanquamab anterior! tempore omuino 

 procreatum considerare. Verum medicamentis quae adhibet malum quod per- 

 spiciebat, tautummodo pro dimidia parte sanasse videtur, quum novam perio- 

 dum ab illis qui fideles Socratis discipuli nominantur , et praecipue a Xenophonte, 

 quorum tamen nullum aliud , quam quod socraticas doctrinas propagaverint 

 meritum agnoscit , incipiens , fateatur nihilominus socraticam philosophiam 

 tanli momenti non esse , ut ab ea jure nova periodus iucipi queat. 



Ratio igitur qua histories philosophies scriptores, quos niodo nominavi ar- 

 gumentum suum tractaverunt , eo redit, ut si sibimet ipsi consequentes esse 

 velint, phaeuicem hujus periodi incomparabilis ingenii virum Platonem (i) in 

 ea primum ponere cogantur. Nam cl. Asl (et cum eo cl. Krug cujus ratio forma 

 dissentiens re eadem est) ceu notam characteristicam philosophic Aiheuien- 

 sium earn quam supra indicavi partium philosophies antea sejunctarum conci- 

 liationem agnoscit ; et quum hanc in Socrate locum habuisse non demonstret , 

 in iis qui fideles socralici dicuntur autem philosophiam moralem ratione prorsus 

 unilaterali excultam admittat , Plato illi semper solus ille erit in quo ea quam 

 assumit conjunctio inveniri possit. 



Verum tamen si Platonem eum fuisse assumamus, qui illius temporis philoso- 

 phiae singularem quo distinguitur characterem impresserit , ut ea quae jam attigi, 

 ilium nimis perfectum apparere, quam ut ab eo nova periodus incipi possit omit- 

 tam , quomodo relatio inter eum et Socratem intercedens explicari potent? Si di- 

 camus indolem Socratis quae tarn purum virtutis et veritatis amorem spirabat , 

 solam causam fuisse, quae Platonem magistro suo tarn arete devinxeiit, non 

 parum nobis contraria erit ratio qua discipulus praeceptorem suum charissimum 

 in dialogis suis describit. Nam ilium semper , etiam in iis dialogis , qui profun- 

 dissimas inquisitiones continent, praecipuam personam agentem introducit. Quo- 



(i) Aristoteles longe omnibus (Platonem semper excipio ! ) prasiaus et iugcnio et diligeotia, etc. 

 Cic. Tusc. q. I. 10. 



