( 30) 



cujusdam illis communis, refrangibilitatis scilicet, existere : inde naturaliter pu- 

 tandum hisce modificationibus , vel potius illarum causae, diversum luminis ae 

 calorici in sensus agendi modura deberi. Qua de re ut persuasi simus , observan- 

 dum quod, si virtus lucendi a solo refrangibilitatis modo dependet, fortissima 

 esse debeat ad certum refrangibililatis gradum; a quo si recedas , miuuatur, 

 ita ut ad gradum determiuatum omnino evanescat , radiique obscuri eva 

 danl : hoc autem expericntia docet : nam expertus est Herschell luminis inten- 

 sitatem in medio spectro maximam esse,- eamque minui quum ad spectri extre- 

 mitates acceditur. Casterum , refrangibilitatis diversitati vel hujusce diversitatis 

 causae illuminandi radiorum virtutem deberi probatur insuper ex eo quod vis 

 lucens secundutn eandem , quam refrangibilitas, progressionem minuatur, ita ut 

 nou subito huic vel alii refrangibilitatis gradui finiat, sed sensim sensimque , prout 

 magis a rnedio spectro versus extremitales recedis , evanescat : hinc rubram 

 extra spectri extremitatem , radii adhuc exstant, qui licet ob debilissimam lucendi 

 vim omnino obscuri videantur, in lentis foco contracti , imaginem pallidam co- 

 loris rubescentis exbibent, ut Herschell aliique post ipsum physici observarunt. 



16. Inquirendum nunc venit an a calorico natura sua dislincti habendi sint 

 radii qui refrangibilitate ad illucendum apta gaudenl. Quam ad rem notemus 

 quod , si principiis omnino distiuctis compositas supponamus duas illas radiorum 

 classes quibus refrangibililates et consequenter nostros in sensus agendi modi varia 

 insunt , tot quoque , si analogiae leges sequamur , radios diversae naturae ad- 

 mittere debeamus quot sunt refrangibilitale diversi. Ast nonne sic ageutes , a 

 nalurali ratiocinandi modo , rectisque logices legibus aberremus, quum phoenomena 

 levibus tantum modificaliouibus, nou aulem cssemia diversa eidem semper tri- 

 buenda sint principle? Nonne causas absque necessitate multiplicemus? Nalura- 

 que, plura semper paucis efficiens, anne hoc in casu a solito agendi modo recede- 

 rel F De sapienti ilia naturae parcimonia adeo persuasus erat illustrissimus Newton 

 ut generali pro regula assumpsit , non plures in mundo causas admittendas esse 

 quam quas phoenomena requirunt, ejusdemque generis eflectus iisdem esse ad- 

 scribendos causis (i). Facile prasterea videre est illustrandi facultatem non fluido 



(i) Newton, Priric. m;ilh. phil, nat. , lib. 3. 



