leria3 , gratos persaspe ipsis odores spargunt. Imo fuisse homines constat , qui 

 odoratu aculiori sive ob morbum peculiarem , sive ob diuturnius exercitiutn 

 donati , odores percipiebant ubi vulgus hominum ne minima quidem eorum 

 reperiebat vestigia. Ex his pronum est colligere naturam impressionum , a sensibus 

 perceptaruin , horum a sensibililate tantum dependere quantum a corporum agen- 

 tium natura. Iritellectu igitur difficile non est cur radii calorici obscuri, etsi eadem 

 ac luminis radii natura praediti , sed oculorum sensibilitati , agendi modo , minus 

 accommodati , lucente potestate , si peculiares quosdam casus excipias, non 

 gaudeant. 



1 8. Si principia distincta essent lumen et caloricum , quomodo unius in alte- 

 rnm conversionem experimentis testatam intellectus concipiet ? Notum enim 

 corpora omnia compressione sat forti lumen emittere ut probavit Dessaignes (i) : 

 hoc autem lumen non in corporibus antea contentum dici potest , quum longiori 

 vel minori tempore luci exposita corpora lumen deiu copiosius non emiltant, 

 luminisque emissi quantitas calorico in eadem compressione evoluio generalim 

 proporlionnalis sit. Quin etiam si lumen emissum ab eo quod corpus absorbuit 

 proveniret, corporis coloris complementarium esse deberet , quum lumen hujusce 

 speciei abundantius a corpore luci exposito absorbeatur:unde liquet lumen istud 

 emissum non ex eo procedere quod cum corpore combinatum supponi poiest , 

 sed ex calorico quod iu ipso latet. Hinc etiam quo majori celeritate ac copia 

 in spatium prorumpit caloricum, eo. major est luminis emissi quantitas, ita 

 quidern ut eadem cum combustibilium quantitate, varia luminis quantitas pro- 

 creari possit , licet eadem maneat calorici evoluti copia ut Rumforl experimentis 

 dilucide probavit (2). Imo lumen, in quavis combustione edilum, eundem in colo- 

 ratione , quern caloricum in refrangibiliiate , progressum sequitur : sic caloricum 

 magna primo refraugibilitate prasditum , lumine nullo comitatur , vel organura 

 visus non afficit j minuta vero refrangibilitate , colorem primo violaceum , dein 

 caeruleum , postea demum rubrum exhibet : ast tarn celer plerumque ab uno 



(i) Histoire de la classe des sciences de Pinstitut , 1810, a", partie. 

 (a) Mcmoires de Tinstilut de Fiance, 1811. 



