( 188 ) 



determinandum esse , cujus indoletn accessoriura sequitur. Optimum 

 hums exemplum , quod non possum non describere , prsebent Pan- 

 dectae, quae secundum ea hortum, turn urbanum prasdium designant, 

 turn rusticum : proinde Jiortos quoque, si qui sunt in cedificiis con- 

 stituti , dicendum est urbanorum appellatione contineri. Plane si 

 plurimum hofti in reditu sunt, vinearii forte vel etiam olitorii , 

 magis hose non sunt urbana" (1). 



Ut jam specialius ad hypothecas veniamus, concessas praediorum lo- 

 catoribus utriusque generis , iis , qui secundum proposita praediorum 

 urbanorum locatores dicuntur, speciale pignus jure Justinianco in in- 

 vectis et illatis confirmatum est in peusionis securitatem , quod non 

 modo ad utramque Romam, sed et ad provincias est extensum : sanci- 

 mus de invectis a conductore rebus et illatis , non solum in utraque 

 Roma et territorio earum hoc jus locum habere , sed etiam in nostris 

 provinciis" (2). Cujus juris quuru ejusmodi sit finis, ut locator rerum 

 suarum retentione migrantem conductorem cogere possit ad pensionem 

 praestaridam, consentaneum , anteire oportere contractum locationis, ut 

 huic pignori locus esse possit : ut nullurn intelligatur, si gratuita habi- 

 tatio est concessa. 



Quid Romani illatorum et invectorum nomine intellexerint, luculenter 

 tradit Theophilus bisce verbis : <x 'Ivftsy.ra. psv l$i TO, @a.<TTot,^'i/j.va , olov 

 J e<r$*is > X,pv<r'bs9 a.p'yvpot; /3//3A/ai, not} ti n TOIOVTUV. 'L/A#T#, TK e^v%a,, 

 olov /Sou? , "ITTTTOS , olnsree , Jca; TO, TOiavret" (3) , id est secundum 

 Fabroti versionem : invecta quidem sunt, quae gestantur et similia> 

 illata animantia , vclut bos , equus , servi et similia. At illata et 

 invecta , ut ejusmodi pignori obnoxia sint , in dominio conductoris 

 esse oportere , iieque ex eorum genere , quorum alienatio lege fieri 

 non potest, uti arraa militum et similia, vix est quod moneamus (4). 

 Ceterum, solce res, quse in praedium urbanum inferuntur, ut ibi sint, 

 id est , quae fini conductionis inserviunt , sic obligari intelliguntur , 

 ideoque res, quae illatae sunt, ut ibi modo temporis causa commodarentur 



(!) L. 198. dig., de verb, siguif. (2) L. 7. cod., lib. VIU. tit. i5. 



(3) Theophilus, schol. Basilicorum , torn. I., pag. -j5 , edit. Fabroti. 



(4) L. i4. i. dig., lib. IXL. lit. 16. L. 7 el 8. cod., lib. V11I. tit. 17. 



