(193) 



Quam operam logatariis et lideicommissariis navavit Justinianus , ex 

 eo palani est intelligere , quod jure antiquo nulla prorsns , novissimo 

 autetn maxima iis esset securitas, edicente imporatore : cc in rem qui- 

 dem missionem penitus aboleri: omnibus vero tarn legatariis quam 

 fideicommissariis unam naturam imponi : et non solum personalem 

 actioncm proestari; sed et in rem: qualenns iis Hceat , casdem res 

 sive per quodcnmque genus legati } sive per fideicommissum fuerint 

 derclictce , vindicare in rem actione instituenda: et insuper utilem 

 servianam, id est, Jvypothecariam super his qua* fuerint dcrelicta in 

 res mortui praestari" (1). 



Cujus antem generis pi gnus liic concesserit imperator dubitatum a 

 scriptoribus reperio. Nimirum, Thibaut (2) et Schweppe (3) illud inter 

 iinxla referunt, quia qviandoque generale esse posset, quandoqne speciale. 

 Sed a vero hie recessisse viros, non est quod dubitemus. Imperator enim 

 statuit , legatarios et fideicommissarios hypothecs; jus tantum in bonis 

 tcstaturis liabere, quas ad heredem pervenere, bona beredi propria intel- 

 ligiuitur a pignore libera : atque, qiium , ut hypotbeca generalis dici 

 queat, necesse sit, ut omnino omnia debitoris bona teneantur obnoxia, 

 palam esl , legatariorum hypothecam numquam generalem , imo potius 

 semper specialem esse oportere: nam beres est debitor, atque hereditas 

 ad ejus pertinel patrimonium, cujus pars tantum est obligata. 



Quos imperator legatariorum verbo intellexerit nulli dubitatur; sed, 

 quid ipsi siut (ideiconimissarii , non aeque omnibus constat. Plerique con- 

 tiMidunt, imperatorem non omnes fideicommissarios legatariis asquiparari 

 ceusuisse , sed eos modo, quibus ex fideicommisso nniversali restituitur 

 bereditas, vel pars ejus quota, solos enim beredis loco haberi (4). Hisce 

 non assentitur egregius f^on Loehr (5); neque ego assentiri possim. 



(i) L. i. cod., lib. VI. tit. 43. 



(a) Thibaut, System des Pandekten-Hcchls^ 642. 



(3) Schweppe, Rom. Privalrechl, 3o5. 



(4) Gliick , Erlauterung der Pandekteu, vol. 19. pag. 168. Recitationea Lovanienset, 

 lib. XX. tit. 2. 12. Runde, comm. laud. 26. Gesterding, Pfaudrecht, p. n3. Von 

 Loehr, Archiv., torn. V. pag. aio. Meisznr, Slillsweigende Pfandrecht, 179. 



(5) In opere laudato. 



95 



