(195) 



crediloria. Untie intelligimus personalem actionem ex lege XII tab. dividi; 

 ast hypothecam esse in soliduin , quae rem sequitur et personam non 

 ohligat , hoc enim esse explorati juris, cui Justinianus nil immutavit. 

 Tameu contra ex recentioribns disertissimi, inter quos J^on Loehr (1), 

 Thibaui(2),Schu>eppe(ty, Gesterding (4), ff^arnkoenig(5), Gmelin(6) 

 et Meiszner (7), statuunt: si legatum a pluribus beredibus sit prncstan- 

 duiii, singuloruin paries non pro toto legato teneri , sed modo pro parte, 

 ijii.uu heres solvere debet: hoc enira innuere ipsa imperatoris verba : 

 in tantum et hypothecarid unumqnemque conveniri volumus , in 

 quantum personalia actio adversus cum competit." Neque Lex 2 Cod. 

 Si unus ex pluribus heredibus , in bujus sentenliae detrimentuni quid- 

 quam aflert , quamvis etiam res alterius creditoris nomine pignoris con- 

 veniri posse ibi dicatur: hoc intelligendum est de ea specie, cum obli- 

 gatio et pigrius ab ipsomet defuncto inceperint, quo casvi, quemadmodum 

 res omnes defuncti etiam pro qnacumque debiti parte essent obligatae, ita, 

 debitore mortuo, nil magis erat consentaneum , quam ut defuncti bona 

 mum, i ill soliduin pignori obligata tenerentur , atque igitur coheredes 

 omnes in soliduin pignoris nomine conveniri possent, quum ex personis 

 herediun immutari juris in re conditio nequeat (8). Contra in Jus- 

 tiniani constitutione de legato agitur et tideicommisso , cujus obligatio 

 ab ipsis beredibus incipit, quapropler et pignus quoque ab his incipere 

 diceridum. Itaque non singular!, sed communi jure, non posstint obligari 

 nisi res singulorum , et sententiae nostrse patroni , qui jus quoddam sin- 

 gulare hie reperiri putant, vi cujus hypothecs? jus divisum esset contra 

 regulatn trilissimam : causam pignoris esse individuam, et hypothecatn 

 pro nulla parte liberari quanuliu ex principali obligatione quidquam 

 restat solvendum , decipiuritur : nam non unica hie est hypotheca , sed 



(1) Von Loehr, Archiv. , torn. V. pag. 210 et an. 



(2) Thibaut, Sylem des Pandckten Rechla, 644. 

 (3j Schweppe, Rom. I'rivatrecht, vol. I. 3o5. 



(4) Gesterding, Pfandrecht , pag. n4. 



(5) Warukomig , coinm., vol. i. pag. 612. 



(6) Von Gmelin , Ordnung der Glaiibiger, pag. 5i8. 



(7) Meiazner, von slillwh. Pfaudrecht, i83. 



(8) L. a. a. dig., de verb, siguif. 



