(6) 



UITGELEZEN JONGELINGSCIIAP , WELKE IN DEZEN TEMPEL DER WETENSCHAPPEN 

 UWEN W1EROOK AAN DERZELVER BEOEFENING TOEZWAAIT ! HOPE DBS VADER- 

 LANDS , TOEKOMSTIGE STEUN DER MAATSCHAPPIJ ! 



GIJ, BEMINNELIJKE VROUWENSCIIAAR , DIE, DOOR UWE TEGENWOORDIGHEID , DEN 

 LUISTER VAN DIT FEEST VERIIOOGT ! 



WIE GIJ VERDER ZIJN MOOGT , VAN ALLERLEI RANG EN STAAT , DIE IIIER ZIJT 

 ZAMENGEVLOEID ! ZEER AANZIENLIJKE , ZEER GEACIITE , ZEER GEWENSCHTE 

 TOEHOORDERS ! 



I JE plaats, welke ik dit jaar de eer heb aan de Gendsche Hoogeschool 

 te bekleeden , legt mij de verpligting op, om, bij het plegtig nederleg- 

 gen van het Rektoraat, eene redevoering in het openbaar uit te spreken. 



Bij den dag van heden , bestenid tot deze plegtigheid , heeft zich 

 eene omstandigheid gevoegd, die ons alien het hart met de levendigste 

 aandoeningen moet vervullen, en deze hoogst belangrijke orastandigheid 

 is dan ook de oorzaak, dat ik, alvorens over te gaan tot het jaarlijks te 

 geven versing der lotgevallen onzer Hoogeschool, het niet ongepast oor- 

 deelde, de gevoelens, die mij thans bezielen, in de taal, welke wij alien 

 spreken, naar vermogen uit te drukken. 



Zoo is dan aller wensch vervuld! de laatsle hand gelegd aan een statig 

 Akademisch gebouw, dat eenmaal een hoogstvereerende melding in de 

 geschiedenis der eeuw van WILLEM DEN WELBEMINDEN zal waardig ge- 

 keurd worden. 



Naast den God der Vaderen , die , sedert een dertiental jaren , zijn 

 behagen schept in het dierbaar Vaderland met de rijkste weldaden te 

 zegenen ; naast die alwijze Voorzienigheid zijn wij al het goede , al 

 het voortrefFelijke aan onzen geeerbiedigden Vorst verschuldigd. Dan, 

 wijden wij ook onze dankbare hulde aan zoo vele uitmuntende en echt 

 Vaderlandsche mannen, welker onvermoeide en edele pogingen rnoglen 



