( 213 ) 



interprctatione contra ipsorum commodum producamus ad severita- 

 tem" (\\ Haec argumenta, si nunierus vincere posset, sane essent victoriik 

 dignissima , sed, si perpendamus , in Justiniani coustitutione ne quidem 

 verbum de prodigis reperiri, neque privilegia, quae propter necessitatem 

 recepta sunt, extendere nobis licere quantacumque etiam suadeat aequi- 

 tatis ratio, tarn infirma sunt, ut non videatur opus esse iis diu inhae- 

 rere; sed potius ducibus JVarnkoenig (2), Dabelow (3), Thibaut (4), 

 Gmelin (5) , onmino prodigis aliisque denegari hypothecam. 



Pupillorurn niinorutnque hypothecas iusequentibus ardua iterum 

 qusestio belluni niovet : utrum pupillo hypotheca tacita competat in 

 boiiis protutoris ? Onines fere scriptores affirmative ad earn quaestionem 

 respondisse video, et fatendum est, hanc sententiam tarn leges habere 

 quam aequitatem , quibus admodum sese commendet. Primum , quamvis 

 differentia sit inter tutorem et protutorem, tamen nil impedit, quominus 

 bona protutoris quoque obnoxia teneantur hypotbecae, quippe quce non 

 (.mi tutoris qualitati, quam rerum pupillariuiti administrationi inhaeret, 

 docente Justiniano, in administratione pupillarium rerum tacitas 

 hypothecas inesse" (6). Deinde , ut Javolenus dicit , ut eo effectu 

 negotia gerat, quo tutor gerere debet, scire quoque se tutorem esse 

 debel." Igitur, si pupillo in protutoris bonis pignus non addiceretur, 

 omnino a tutoris scientia penderet ejus securitas, quod Rornanos velle 

 non potuisse manifestum est. Etsi omnino fatendum sit, ilia argumenta 

 esse gravissima , tamen huic opinioni suffragari plane non possumus. 

 Etenint , quoad primum argumentum , Justinianum dixisse adminis- 

 trationi rerum pupillarium inhrerere tacitam hypothecam , itaque in 

 bonis protutoris vere competere ulpole administratoris , reponimus , 

 n ul I. mi tutela? administrationem cogitari posse , nisi veri tutoris. Quoad 

 secundum argumentum, quo periculum allegatur, hoc omnino verum 

 est; sed plane negamus , periculum, qualecumque etiam sit, rationem 



CO ! a5. dig. de Ifgibiu. (2) Warnkcenig, comm., vol. 1. pag. 5o3. 



(3) Dabelow , Concurs der Glaiibfger, pag. a34. 



(4) Thibaut, System der Paudekten-Rechts, 645. 



(5) Gmelin, Ordnung der Glaiibiger , na. 



(6) L. uuic. i. cod., lib. V. tit. i3. 



