( 223 ) 



tatetn hypotheca tacita concessa, quomodo eadem in securitatem dona- 

 tionis propter nuptias denegari potuisset, quippe semper cum dote aequo 

 passu ambulantis? (1). 



Ceterum hoc pignns vim suam ad ipsas res donatas extendit (2), 

 ejusque initium esse a tempore donationis dubitari omnino nequit. 



XV. 



HI. RELIQUIS HYPOTIIECIS TACITIS GENERALIBUS. 



Lilt.: Ch. Gottl. Hrnnmel, diss. de juribus ecclesiae creditricis. 



Vitembcrgoe , 1771. 

 C. H. Geisler , de hypotbeca ex causa canonis emphiteutici. 



Erlangse, 1778. 

 F. C. Harprechl, trutina XX pignorum tacitorum, yel indubie 



.spuriorum, vel summe dubiorum. Tubingze. 

 Ch. Gottl. Kiipfer , diss. de eo quod justum est circa tacitam 



piarum causarum bypotbccam. Lipsiae, 181 3. 



Hypothecarum generalium agmen claudunt, quae heredibus tribuitur 

 iti bonis viduae vel vidui , qui sub conditione viduitatis legatum accepe- 

 runt, uti et ea, quae ecclesice in bonis emphyteutae suae reperitur concessa. 



Niminim si cui res legata est ea lege, ut ex duobus eleclionem ba- 

 beat, utrum matrimonium contrahere et acceptis renuutiare, aut si nolit 

 hoc, sed defunctum hoiioret, omnino a nuptiis abstinere velit, ne res in 

 suspense sit, ut ipse Justinianus loquitur, ipsi pulchrum est visum, le- 

 galem heredibus concedere bypothecam in securitatem legati recipiendi, 

 si forte ad uuptias ad versus superiora est convolatum (3). Licet Schweppe 

 id plane uegat (4) , nil interesse nobis videtur , utrum conjux praede- 

 functus conjugi superstiti sub hac conditione quidquam legaverit, an 

 extraneus (5). 



(O L. 20. cod. , lib. V. tU 3. (2) L. 12. a. corf., Kb. VIII. lit. 18. 



(3) Novell. XX. cap. 44. 



(4) Schwejp, Romischea Privalreclit, vol. 1. 3o3. N 7. 



(5) Warnkomig, comui., vol. 1. pag. 807. 



