( 225 ) 

 CAP. IV. 



DE JURIBUS ET OBLIGATIONIBUS EX PIGNORE CONSTITUTO DESCENDENTIBUS 



IN UNIVERSUM. 



Quetnadmodum supra jam a nobis est commemoratum , pignoris con- 

 stitutione in obligationis securitatem creditor! transfertur jus in re , 

 quod, licet proprietati similliraum sit, tamen non obstat, quominus 

 salvum remaneat debiloris dominium in rebus pignoris nomine obligatis. 

 Duo itaque in rebus obligatis jura concurrere intelliguntur, pignoris 

 scilicet, et proprietatis, quorum neutrum alteri obstat; atque quum omni 

 jnri sua corresponded debeat obligatio* itidem exinde obligationes di- 

 versae, pro diversitate pignoris constituti pactorumque ei appositorum , 

 oriuntur utrimqtie, id est, turn ex parte debitoris, turn creditoris. Heec 

 autem jura et obligationes utrimque recensere supervacaneum esset , 

 quum, unius juribus et obligationibus expositis, alteri us quoque appa- 

 reant. Quee cum ita sint, si jura et obligationes creditoris pigneratitii 

 seorsim exposuerimus, satis praestitisse arbitrabimur. 



II. 



DE JURE CREDITORIS PIGNERATITII. 



Font. : Dig. lib. XX. tit. 5 ; Cod. lib. VIII. tit. 28 et 34 ; Paul , 



Sent. Recept., lib. II. tit i3. 



Litt. : /. V. JBekman, diss. de distractione pignoris. Jenae, 1660. 

 /. H. Berger, diss. de distrahendi pignoris jure. Lipsiae, 1682. 



(Et in ejusd. diss. select., pag. i seqq.) 



Iliiti. Reland,diss. de jure distractionis pignoris. Traj. ad Rh., 1708. 

 C. Rechenbrecht , de jure creditoris pigneratitii. Lipsire , 1729. 

 /. Wiegers , de pignoris distrahendi facultateet modis. Arg., 1765. 

 G. Happel, die Rechte der Glaiibiger in Ansehung der Faust- 



pfander. Gieszen und Darmstadt, 1802. 



Quum pignorum hie sit prsecipue finis, ut credit! securus sit creditor, 



39 



