( 232 ) 



pigneratam creditor pignerasset, ad earn reluendam obligatus est , statim 

 ac ipsi est satisfactum (1). Quae omuia, quibus actionibus expediuntur, 

 postea sumus dicturi. Tandem, si post pignus distractum et venditum quid- 

 quam plus in pretio esset, quam debetur, debitori quod superest, restitui 

 debet (2). 



Absolutis jam obligationibus , quae creditor! ex omni pignoris specie 

 eaedem incumbant, quasque generales vocavimus, ad speciales delabimur, 

 id est, quibus ansam dant pacta pignori adjecta. Hue maxime ptrtinet, 

 quse venit obligatio ex pacto antichrestico. Obligatus enim est creditor ad 

 ratioues fructutim debitori reddendas, quin ad medium diligentiam te- 

 neatur, ita utsors, in quantum legitimas usuras excedunt, inde minuatur. 

 Tenendum tamen est , non omnes scriptores ita censere , fructus enim 

 omnes ad creditorem spectare, usurarum loco, quanti sint. Ita autem 

 statuimus, quemadmodum Heineccius dicit, ne usuraria admittatur pra- 

 vitas (3). 



CAP. V. 



DE CONCURSU CREDITORUM UNIVERSE. 



Litt.:^. Rodriquez,&z concursu creditor. Madrit. 1616; Geneva i665- 

 .ardili,dehis,qui potiores in pignorehabentur.Tubingae, 1687. 

 F. Rivinus, de jure pignoris moto concursu. Lipsiae, 1728. 

 C. Gottl. von Gmelin, von der Ordnung der Glaiibiger bey dem 



iiber ihres Schuldners enstandenen Gangprocese. Franckfurt und 



Leipsig, 1776. 

 J. F. Hesse, de creditore pignus ad massam concursus ante cre- 



diti solulionem conferre obligato. Gottingae, 1769. 

 /. H. Mater, de eo, quod moto concursu creditorum circa pignus, 



in cujus possessione est creditor, vel si alienaverit, circa prse- 



tium ex eo reductum, justum est. Erfordiae, 1784. 



(i) L. 27. dig., lib. XIII. tit. 7. (2) L. 3. i. cod., lib. VIII. tit. 34. 



(3) Heineccius, Recit., lib. III. tit. 16. 812. 



