(233) 



Dabelow, Entwickelung der Lehre vom Concursc der Glaiibiger. 

 Halle, 1801. 



G. Happel, die Rechte der Glaiibiger bey angebrochenem Con- 

 curse. Giesen und Darmstadt, i8oa. 



Schweppe, das System des Concurses der Glaiibiger, zweite 

 ausgabc. Goettingen, i8a4. 



Qui in ii 1 1 uni quidera aeris alien! contraxit, sed tantis tamen patrimonii 

 viribus^gaudet, qtiantae ad expurganda omnia nomina sufiiciant, is ple- 

 ruraque facile sese aere alieno levabit, nee ulla de prioritate creditores 

 inter movebilur lis. Huic tune demura locus erit, si magnus sit aeris alieui 

 cumulus et parvae palrimonii reliqui&e supersint: tune instante creditorum 

 turba , e qua paucis tantum omnia , quae credita stint , solvi possunt , 

 obseratus foro cedit: concurrunt omnes, de prioritate acriter digladiantes. 

 At si naturali jure creditorum ilium ponderemus concursum , observan- 

 dum in eo nil videtur , nisi ut omnibus pro rata crediti satisfiat , nulla 

 inter eos babila ratione specialis favoris crediti sive persona? creditoris 

 gratia. Utriusque vero generis praerogativam statuere, creditoribus bypo- 

 tbccariis prae persoualibus certam adjudicare solutionem , atque etiara 

 illorum, aequitate praecipuum favorem exigenle, aliquos eminentiores 

 reddere, legislatoriae est sapienliae. Jus Romanum, copiosus ille aequitatis 

 fons, imprimis ob asquitatem, qua concurrentium creditorum parti privi- 

 legiis succurrit, normamque eos collocandi et distribuendi reliqua debi- 

 toris bona statuit, valde est conspicuum. Sed confusio, qua leges in cor- 

 pore juris vagantur, atque obscuritas sensiis, qua srepius laborant, de- 

 nique diflicultas plures , quae sibi repugnare videntur, conciliandi , eo 

 inagis incertum reddunt juvenis animum , quod ad tenebras illas depel- 

 lendas auxilio clarissimorum in jure luminuui utenti majora dubia obmc 

 veat sententiarum varietas. Quantacumque sit , in qua versemur , rei 

 diflicultas, tamen, quibusdam de privilegiorum indole praemissis, ad tres 

 ordines referamus credi lores nostros, ita ut in primo privilegiatos abso- 

 lute tales nuineremus ; in secundo eos , qui jus suuin publico instrumento 

 probant ; in tertio denique , qui temporis privilegium habent. Haec distri- 

 bulio, quoad formam, sane Romana baud est, sed interpretis. qui totus 



in eo est, ut quaedam clarilas buic materiei afferatur. 



5o 



