(234) 

 II. 



DE PRIVILEGIIS IN UNIVERSUM 



Litt. : Nonius a Costa, de privileges creditorum. Romae , 1661. 

 A. iWeidlieh, diss. de privilegiis.. Jenae, 1687. 

 C. A. Colenius, disputatio de jure singular!. Rintteliae, 1702. 

 P. Vanderanug , diss. de privilegiis creditorum, (in Meermanni 



coll. thes., torn. II.) 



C. A. Kinder, diss. de privilegiis. Altorfii, 1714. 

 Siebrand , diss. de jure singular!. Rostochii, 1734. 

 Meier, diss. de jure singular!. Erfordiae , 1726. 

 F. C. Conradi, ad Julii Pauli de jure sing, reliquias. Lipsiae ,1728. 

 Pauli , de genuina cone, privil. Lipsiae, 1744. 

 Gebauer, exercit. de privilegiis. Erfordiae, 1776. 

 C. L. Caesar , exercit. qua privil. in dubio, etc. Lipsiae, 1778. 

 JYasmuth, diss. de privilegiis. Gottingae , 1787. 

 Pristrer , diss. de privilegio creditorum. Gottingae, i8o4. 

 L. R. Serner , diss. de privilegio in dubio magis pro reali, 



quam pro personali praesumendo. Heidelbergae, 1817. 

 /. C. A. Baumbach, Vertheidigung einer Florentinischen Lesart 



in L. 2. dig. qui pot. in pig. Jenae, 1820. 

 S. Zimmem, Geschichteliche Uebersicht der Pfandprivilegien : in 



Dessen und L. J. Neustetel Romisch-Reehtelichen Untersu- 



chungen, torn. I. N 11. pag. 282-3o5. 



Nulla forsitan juris civilis tnateria adeo versatur in litibus, quam de 

 qua tractare hie conslituimus. Tantse diflicultatis ratio non tarn videtur 

 in eo fundata , quod prajcipuam prabeat delectationem per se liujus ma- 

 teriae inquisitio, quam fortasse in ipsa privilegiorum cum moribus Ro- 

 manis pugna: adeo ut mirum non sit, commentum, cui , ut in historia 

 retulimus, nascituro lanta obstitisse videntur impedimenta, jam natum , 

 multis tractari litibus. Ergo quoque accuratam veramque privilegii defi- 

 nitionem exhibere satagamus. 



Et ni fallor, incipiendum est ab ipso verbi etymo, de quo ipsi nos cer- 



