(240) 



omisissent, credentes inutilem adeo vitiosam repetitionem, itaque esse 

 legendum: cc si quis mihi obligaverat, quae habet , habiturusque esset, 

 cum fisco conlraxerit." 



Textum nostrum verum esse existimat Hellfeld (1) opinionemque 

 proponit, qua tola difficultas esset sublata : contendit , quod ad res fu- 

 luras, piguus demum constitui acquisitione rerum pigneratarum , licet 

 contractus pigneratitius cum uno prius quam cum altero creditore sit 

 iuitus : igitur utriusque creditoris apud Ulpianum pigntis conslitutum 

 eodem tempore intelligi; tamen fiscum potiorem esse, quia, quod ad eum, 

 bona futura debitoris a moraento contractus in ejus dominio esse intel- 

 liguntur, quod ex eo eluceret, quod bona vindicari ab eo possent, qua? 

 a debitore suo acquiri potuissent, et tamen in fraudem fisci noluit acqui- 

 rere , ut extat in L. 45 , de jure fiscl : igitur ab iiiitio contractus fisci 

 hypothecam constitutam intelligi debere, et eo sensu praevenire causam 

 pignoris fiscum. Verum ex lege, ad quam provocat Hellfeld, neutiquam 

 fluit hffic opinio. 



Iteruin aliud proposuit ^4ntonius Faber (2): contendit, prioritatem 

 temporis demum ex tempore rerum pigneratarum acquisitionis esse in 

 bypothecis conventionalibus ; non vero in tacitis : inde autem facile in- 

 telligi posse , in Ulpiani fragmento fiscum priorem esse tempore , cum 

 in rebus futuris pignus illud constitvitum intelligi debeat, quod secus est 

 in bypollieca conventionali prioris creditoris , quae demum acquisitione 

 rerum pigneratarum intelligitur constituta; eteo sensu Ulpianum dixisse: 

 prcevenit etiamfiscus causam pignoris." Sed nulla est satis apta ratio, 

 cur in conventional! bypotheca demum tempore acquisitionis rerum fu- 

 lurarum mcreperit pignus, et in tacita secus esset, cum nulla talis dif- 

 ferentia in legibus reperiatur : nee ergo satisfacere Fabri interpretatio- 

 nem censemns. 



Si jam in tanta scriptorum varietate tamen unum alterumve eligen- 

 dum sit, accedimus ad Fornerii restitutionem , dicimusque, in responso 

 Ulpiani verbum contraxcrit, non futuri temporis esse, sed preeteriti , ut 

 sit sensus: si quis mihi obligaverat quae habet , habiturusque esset , 



(i) Hellfeld, dissert, laud. (2) Ant. Faber, conject., lib. II. cap. 10. 



