(241 ) 



cum fisco jam ante contraxerat, quam mihi obligaret, quae habet." 

 lie ita accepta , Ulpianus confirniat, tjuod de private ante dixerat, et 

 ratio, qua utitur, inatiifeste declarat, quod de hac sententia constitutum 

 esse dicit: <ipraevenit etiam causam plgnoris fiscus" ; prsevenire enim 

 causain pignoris nihil aliud est , nisi prius pignoris causam occupasse , 

 ut, in illo accipiendo, tempore prior esset. 



Jam de privilegio in causa primipilari dispiciamus , quod Professores 

 Lovanienses (1) et Gesterding (2) fisco addicunt, quia in lege 3. Cod, 

 deprimip. dicitur : mulierem non posse hypothecarid actione avocare 

 fundum , sibi pro dote obligatum, antequam satisfactum est fisco 

 ob causam primipili , quia utilitas publica prasferenda est privatorum 

 contractibus" Quae si primo obtutu verissima videri possent, accuratius 

 I a men inspecta, omnino falsa reperiuntur. Quippe fatemur, in lege nostra 

 mulierem actione hypothecaria ad fundum sibi obligatum avocandum agere 

 non posse ; sed tamen negamus, exinde sequi, fisco in causa primipilari 

 privilegium competere : multo potius dicendum contendimus , ex alia 

 causa id venire, nimirum ex eo, quod singular! quodam jure obtinuerat, 

 uxores pro debito primipilari in subsidium teneri : satis notum est et 

 ratione constitutum, bona earum in dotem data, quae data sunt his, 

 qui primipili sarcinam habeant, obnoxia necessitate teneri : verum 

 ccrto ordine, ut scilicet tune demum ad hoc privilegium mulietis 

 patrimonium respiciat, si universis viri ac nominatorum facultatibus 

 cxhaustis , nil residuum inveniatur" (3). Ex qua lege cernitur, cur tutor 

 actione hypothecaria ad dotem repetendam agere non potuerit, quippe 

 quum ipsa in subsidium teneretur, et hypothecaria act in, quam habue- 

 rat , ad fiscum nunc spectaret : merito igitur cum Warnkoenig (4) , 

 Thibaut (5) et Gl'uck (6) defendimus , in causa primipilari privilegiatam 

 non esse fisci hypothecam. 



(1) Recitationes Lovanienses, lib. XX. tit. 4. 



(2) Gesterding, Pfaudrecht, pag. 243. (3) L. 4. cod., lib. VIII. tit. 16. 



(4) \VaruWnig, comm. , vol. I. pag. 3i4. 



(5) Thibaut, System der Pandekten-Rcchts, 667. 



(6) Gliick, Erliiuterung des Pandekten-Rechts, vol. 19. pag. 76- 78. 



3i 



