(244) 



bus, usque ad finem sseculi XVI (1). Primus ^ntonius Faber (2) hanc 

 opinionem impugnans, omnes anleriores scriptores erroris arguit. Nee 

 defuere egregii viri illorum temporum, inter quos Bachovium (3) nomi- 

 nasse sufficit, qui tanto acumine et constantia adversarium impugnave- 

 runt, ut saeculis XVII et XVIII, praeter Schultingium (4) et Oostergamfi), 

 omnes antiquam opinionem defenderent, eamque adeo hodie sumrni viri 

 P^on Kamptz (6), Gluck (7),. Gesterding (8), Thibaut (9) et Pf^est- 

 phal (10) sequentibus momentis firmare sint conati : principium , quod 

 huic privilegio ansam dedit , restringi non posse ad personam uxoris 

 solam , sed comprehendere quoque dolem ipsam , dicente Imperatore : 

 a privilegium dedimus dotlbus , ut contra antiquiores hypothecas 

 liabeant honorabiliora jura" (11) , proinde ad descendentes uxoris 

 pertinere , sicut ei competebat. Privilegium novae actioni ex stipulatu 

 necessario coheerere: privilegium ergo etiam competere descendentibus, 

 quale uxori competit. Justinianum in lege 12 cod. , lib. VIII. tit. 18. 

 timuisse , ne liberis detrimentum fieret , si privilegium iis non concede- 

 retur, haec autem explicari nequire, nisi privilegium, quale contendunt, 

 iis concederetur. Fieri non posse, ut privilegium liberis tantum addica- 

 tur , si cum noverca , non vero si cum anterioribus creditoribus concur- 

 rant ; quia privilegium proprio nomine habent , deinde quia etiam pri- 

 vilegium iis competeret , si noverca ipsa defuncta esset , dici enim : si 

 defunctae sint jiliis cxistentibus ambce" (12); denique, quia a casu 

 fortuito penderet, an privilegium haberent, nee ne. Dici porro expresse : 

 heredi quoque mulieris idem auxilium praestandum, quod mulieri 

 prcestabatur" (13) : igitur liberis idem competere privilegium, quod matri. 



(1) Auctores illos omnes recenset Von Kamptz in disi. laud. 5. 



(2) Aut. Faber, eouject. juris civiles , lib. VIII. cap. i3. 



(3) Bachovius, tract, de pig., lib. IV. cap. i3. u 2. 



(4) Schulting, thes. conlrov. decad. LXXX. 



(5) Oosterga, animadversioues in cod. ad L. 12 qui potiores in pignore. 



(6) Voii Kamptz in opere laudato. 



(7) Glu'ck, Erlauterung der Pandekteu, vol. 19, pag. ayS. 



(8) Gesterding, Pfandrecht, pag. 228. 



(9) Thibaut, System des Pandekten-Rechts, 65y. 



(10) Westphal, Pfandrecht, 82. not; 106. (11) Novell. 91. priiic. 

 (12) Novell. 97. cap. 2. (i3) L. i3. 3. dig., lib. XXIII. tit. 5. 



