(245) 



Argumentorum claudit seriem Pauli effatum : in ambiguis pro doti- 

 bus respondere melius esse" (1). 



Quaniquam lisec arguraenta gravissinia sint , nee tamen defuere contra- 

 dicentes, inter quos video Gmelin (2), Ff^arnkoenig (3) , Meiszner (4), 

 Dabelow (5) et fon Loehr (6), a quo ultimo nuper ita ex professo 

 haec doctrina perscripta est , ut veterem opinionem non mediocriter 

 profligaret et contrariara stabiliret : hos ut sequar , inclinat animus. 

 Primum enim, videtur ex lege 12 Cod. jam laudata, in qua una quaes- 

 tionis est nodus, Justinianus mulieribus privilegium non dedisse, nisi 

 quia solebant assiduis aditionibus imperatoriam inquietare majestatem , 

 per quas suas dotes deperditas esse lugebant , et ab anterioribns credito- 

 ribus substantias maritorum detentas. Deinde unam uxorum conditionem, 

 nimirum fragilitatem sexus partusque periculum , induxisse imperatorem 

 ad privilegium iis coucedendum , ipse his verbis significat : quis enim 

 earum non misereatur propter obscquia, quce mantis praestant , 

 proptcr partus periculum et ipsam liberorum procreationem , pro qua 

 mulla noslris legibus sunt inventa ? Uno verbo , totius constitutionis 

 tenor indubie significat , privilegium esse personate : et quis voluerit , 

 liberos semper matris privilegio frui, nisi qui nescit privilegium perso- 

 nale persimam, cui datum est, neutiquam egredi? Denique nostra con- 

 stitutio solis feminis addicit privilegium, et ne verbum quidera de liberis 

 statuit , nisi in exceptione , quae ipsa , quemadmodum nostram firmat 

 sententiam, ex eo elucet, quod earn imperator condere, non nisi inepte, 

 potuisset, si jam ad liberos spectasset privilegium: quomodo, inquam, 

 si jam ex prima parte constitutionis ad liberos, matre mortua, esset trans- 

 l.i 1 1 1 1 n , sine supervacanei operis culpa dicere potuisset r in praesenti 

 autem similem proerogativam servamus , ne quod posteriori datum est 

 uxori f hoc anteriori denegatur , sed sic maneret eis jus incorruptum 

 quasi adhuc vivente matre eorum ? " Quippe, mortua: matris privilegia 



(i) L. 85. dig. de divers, reg. jur. (2) Gmeliu, diss. de jure dolis, 5. 



(3) Warnkccuig, comm., vol. I. pag. 5a5. 



(4) Meiszner, voa ttillschw. Pfandr. , 171. 



(5) Dabelow, Lebre von Concurs der GUiibiger, pag. 264-367. 



(6) Von Loehr, Archiv. fiir civilist. Praxis, pag. 290 -3ia. 



