(7) 



tumcunque sit in publicam rein momentum, non tamen, quibus fmibus 

 eorutn vita actioque civilis, iisdem etiam uni versa gentium historia pu- 

 blica terminatur. Qua in causa magnas cautelas habet, neque omiii ex 

 parte verum est , quod cum rnagna verisimilitutlinis specie proferri a 

 multis solet, singulos praestanti robore ingenioque viros, quousque civi- 

 tatium memoriam repetere possimus, in gentium rationem publicam eo 

 plus valuisse, quo major, longe maximae hominum inultiludinis , animis 

 pamm adhuc (irmalis et excultis, reperiatur inertia, quo minor autem 

 fi/fpya, et cum praestantissimo quoque ad perficiendam societatem con- 

 spiratio. Quid enim? Atqui eamdem ob causam maximorum hominum 

 minui necesse fuit debilitarique auctorilatem, cum in hac solitudine non 

 invenirent , qui eorum consilia mente caperent , aut eorum propositis 

 exsequendis virtu tique agendi opitularentur. Praeclarum esl illud Catonis, 

 nee temporis unius, nee hominis, esse constitutionem rei publicae. Hue 

 anircum advertatis velim, Auditores, quod nescio , an gravissimum sit, 

 artem politicam non penes ipsos solos esse , qui rerum moderandarum 

 principes babentur , ipsos autem majori cuidam causarum conjunctioui , 

 locorum naturae, temporum ordini, aetati, moribus, receptse consuetudiui, 

 praesentibus , preeteritis, et, quae bine extitit , conditioni gentium, vel 

 invitissimos , parere. Quod a sapientissimis quibusque principibus egregie 

 perspectum , graviterque pronuutialum esse accepimus. Ita opera , mo- 

 numentaque artis politicae ex illustriori demum virtutis viriumque con- 

 sociatione , quaa singulos quosque homines superat , redundant. Partes 

 suas singuli gnaviter agant, vel in re praesenti oscitanter acquiescent: 

 bona sint eorum consilia et salutifera, aut perniciosa; magnum discrimen 

 est, neque idem erentus sequelur: at vero non in his unice momentis 

 bistoria politica vertitur. Optima ingenia rem publicam capessant; igitur 

 hac parte, qusc eorum opera circumscribilur, quamque, si earn cum uni- 

 versa rerum complexione conferas, sat parvam censeri oportet, res pu- 

 blics servabitur, augebitur: pessimi contra homines consilii sint agendique 

 priucipes; igitur hac parte publicam salutem in deterius vergere labefac- 

 tarique necesse est : neque tamen ideo totum corpus rei poblicae illorum 

 sapientia vigebit, aut horum flagitiis pervertetur. 



